Vandalisme

Dit weekend is er verf op mijn Quest gespoten. Er is hier in de buurt een verwoede graffiti spuiter actief en nu heeft 'ie mijn Quest te pakken gehad!



Gelukkig is de dader bekend. Ik doe toch maar geen aangifte. Ik vind het niet erg, sterker nog, het was m'n eigen idee, om eens wat anders op de Quest te hebben dan plakletters of striping. Er rijden in Nederland prachtige velomobielen rond, lastig te overtreffen, zoals Quemo, de Haai, Quescher en Velox Incendia, om maar wat voorbeelden te noemen. Nog wat nieuws verzinnen, dat valt niet mee, maar mijn eigen zoon is een graffiti liefhebber die (alleen legaal) werkstukken maakt, thuis op een oefenplaat of in opdracht, en nu had hij mijn Quest te pakken. Eigenlijk om een keer te proberen en dit zal niet de laatste versie zijn want er gingen wat dingen fout. Door de waslaag die ik er een maand geleden opgesmeerd heb, en deze is niet goed verwijderd dus de spuitlak begon direct te druipen en er vielen gaten in. Goeie leer voor de volgende keer en de andere kant, eerst de siliconenwas goed verwijderen. En dan goed voorbereiden en de tijd nemen om het uit te voeren. Een voordeel van de onderlaag, die is uitgevoerd in dd lak, is dat deze niet snel aangetast wordt en dat ik met bijvoorbeeld ontvetter de spuitlak er heel gemakkelijk weer vanaf kan wrijven, dus de volgende versies maken de quest niet steeds zwaarder...
Overigens zie je op de foto ook de stickers waarover ik eerder berichtte, reclame voor het hardloopteam van mijn collega's die met de Roparun mee zullen lopen in het komende Pinksterweekend.
Niet alle graffiti is vandalisme, en ik moet zeggen dat sinds ik er op let ik veel 'pieces' zie die meer mooi dan vandalisme zijn... zelfs soms kunst.

Hele zondag regen en Kinderdijk

Gelukkig hebben onze weermannen en -vrouwen niet altijd gelijk. Zoals vandaag, waarop ik er vanuit gegaan was dat het zou kloppen want zo massaal waren Erwin, Piet en Helga het eens: het gaat flink regenen. Gelukkig hier niet en omdat ik vandaag al vroeg actief was, o.a. om de start van de ronde van Vlaanderen te zien, kon ik er mooi opuit. Wielrennen vind ik leuk om te zien en zeker als het in Brugge van start gaat, een van mijn favoriete Belgische stadjes waar ik graag een weekendje doorbreng. Dus om 10.30 in de VM en eerst zonder doel op pad. In de verte zag ik een groepje wielrenners gaan en ik vind het altijd enig om hen een poepie te laten ruiken dus er achteraan. Inderdaad, ze gingen 30 ofzo, niet slecht voor bukkers en toen ik ze volgde sloegen ze een paar keer af en zodoende kom je dan op een route terecht waar je zelf niet direct op terecht zou komen als je zelf kiest. Anderzijds is het leuk om ze te volgen want zij weten vaak leuke routes, ze rijden ook liever op strak asfalt dan op keien, dus wat dat betreft zaten we op 1 lijn. Ik ging ze voorbij en blijkbaar hadden ze al genoeg aan de tegenwind want er was er niet 1 die ook maar een poging deed mij weer in te halen.

Al fietsende dacht ik dan maar een bakkie bij m'n broer te gaan doen maar het was nog wat vroeg voor de 'tweede helft' van de Ronde van Vlaanderen dus ben ik Hendrik Ido Ambacht voorbij gegaan en via de Noordbrug naar Alblasserdam overgestoken. Daar ben ik de dijk langs de Noord gevolgd en dan kom je langs Kinderdijk, ons werelderfgoed hier in de buurt. Er staan daar windmolens en blijkbaar is dat zo uniek dat toeristen van over de hele wereld er komen kijken.
Ondanks het aangekondigde slechte weer bleef het droog en kwam er soms ook een waterig zonnetje doorheen. Over werelderfgoed gesproken : gisteren heb ik met mijn historische racefiets (ik schat een 30 jaar oud)bij Zeist en omgeving een tochtje gemaakt en toen kwam ik door dorst gedreven bij Fort Rhijnauwen terecht, weliswaar niet op de officiele lijst maar wel onderdeel van een vergelijkbare waterlinie als die van 020. En ook mooi om te zien hoe slim ze honderden jaren geleden al te werk gingen.

Al doende dit weekend ruim 80 km gefietst.

Storm

Ondanks dat het weer er vandaag fantastisch uitzag, van achter het glas en naast de kachel, vond ik het nog behoorlijk fris en winderig. Geen echte storm gelukkig, alhoewel: Vandaag ben ik met de Quest naar de Stormvloedkering gefietst. Het was een route over een smalle landtong parallel aan de Nieuwe Waterweg, de aansluiting van de Rotterdamse haven met de Noordzee. En voorzien van een grandioos fietspad, onderweg enkel gehinderd door een stuk waar veel grind op de weg lag en her en der allerlei hengelaars met tenten, rekken met hengels en flinke doorwerkpakken aan en zuidwesters op die vlak naast het fiestpad hun stekkie hebben. Geen last van gehad hoor, helemaal niet, ik heb tegenwoordig weer een ouderwetse fietsbel en die gebruik ik als er gevaar dreigt of als ik verwacht dat mijn 'voorbijzoeven' tot schrikken kan leiden. Gaat best goed, maar alle schrik heb ik niet kunnen voorkomen: een paardrijdster met een voorkeur voor fietspaden (jammer, waarom toch, altijd die shit overal, en die confrontaties) die haar knol niet in bedwang wist te houden. Ze werd afgeworpen in het gras zonder verdere schade, en het paard ging er er in galop (op hol) vandoor; was binnen no time aan de 'horizon' verdwenen. De amazone slenterde er wat beteuterd achteraan en gaf aan dat ik er ook niks aan kon doen, maar ze verzocht me vriendelijk niet achter haar paard aan te gaan. Nou, dat was ik ook helemaal niet van plan maar ik had wel met haar te doen, wie weet hoe en waar ze haar paard weer terugkrijgt. Misschien is het een idee om met alle VM liefhebbers in Nederland eens af te spreken de lokale maneges langs te gaan op zaterdag en alle paarden met een velomobiel kennis laten maken. Schijnt te helpen. Of een paardenfluisteraar eens uit laten leggen hoe de berijder en de fietser een ontmoeting moeten aanpakken om dit zonder kleerscheuren of bloedvergieten te laten verlopen.
Afijn, dat gebeurde op de terugweg. maar daar was ik nog niet. Eerst vanmorgen een route zitten frunniken op de pc, in de gps gezet en die gevolgd. Eitje, ten minste als je oplet, want op een gegeven moment zag ik een rode route aan voor mijn lila route en volge deze totdattie ophield: Een schiereiland op het haventerrein. Bleh, terug en de roze route weer opgepikt en zo ben ik er toch gekomen. Wat foto's gemaakt van dit hollands glorie bouwwerk en het blijkt dat je voorbij de kering nog een heel end kon fietsen dus omdat het zo'n fijn fietspad was en de zon scheen en ik er vandaag zin in had ben ik tot het eind van deze 'pier gereden en dat blijkt een attractie te zijn voor dagjesmensen ofzo, compleet met snackwagen en parkeerplaats. Je kunt er een soort heuvel oprijden en dan heb je een mooi uitzicht op de omliggende havens, rivieren en industrie, ook al is dat laatste niet zo'n aantrekkelijk gezicht, om van de rare luchtjes die ik onderweg rook maar helemaal niet te spreken. Je wilt niet weten wat je hier allemaal inademt, misschien wel niet de meest gezonde tocht die ik ooit gemaakt heb.

Stickers plakken

Mijn fietsactiviteiten staan al even op een laag pitje. 100km per week, meer niet. Gelukkig is het 's morgens al vroeger licht, zodat ik niet meer steeds aan het opladen van allerlei accu's en batterijen hoef te denken. Alleen knipper- en remlicht kost niet veel stroom. Maar ik snak naar beter weer want de lust tot het maken van tochten is toch wat minder door de Hollandse weerselementen. Regen, wind mist en vorst verleiden me niet tot meer dan alleen woonwerkritjes, en daar is weinig over te melden. Dan ben ik ook nog anderhalve week in de lappenmand geweest door een flinke griep. Vervolgens heb ik de afgelopen maand ook nog een aantal negatieve ervaringen opgedaan zoals agressieve medeweggebruikers en beschadigingen aan mijn vers gelakte fiets zodat de lol zoals ik die in het begin had in het ligfietsen, wat is afgenomen. Doelbewust heb ik gezocht naar verkeersluwere routes en minder drukte op de weg om toch lekker door te kunnen fietsen zonder anderen de stuipen op het lijf te jagen,en ik doe vaker rustig aan omdat ik merk dat heel veel medegebruikers van 's heeren wegen geen rekening houden met de verschijning en de snelheid van een Quest. In het begin vond ik dat hun probleem maar daar ben ik enigzins van afgestapt. De gemiddelde forens reageert stekelig als ik me niet aanpas aan wat zij gewend zijn en wat zij normaal vinden en dat gaat ten koste van mijn fietsplezier. Dus mijd ik ze zoveel mogelijk. Ik ga het schelden en de agressie liever uit de weg. Deze week is dat gemakkelijk, geen hordes schoolfietsers en door de kou zijn er ook minder fietspadgebruikers. Die kou speelt mij ook parten, niet als ik op weg ben maar in- en uitstappen is nu geen pretje. Maar als ik eenmaal op pad ben onder mijn schuimkappie heb ik er toch nog steeds plezier in. En met het de lente in het vooruitzicht wordt dat alleen maar beter.

Dit jaar doet een aantal collega's weer mee met de Roparun. Een estafette-hardlooptocht van Parijs naar Rotterdam die ooit in de tegenovergestelde richting werd gehouden, vandaar de naam. Omdat de intocht in Parijs nogal wat problemen opleverde is de looprichting omgedraaid en komen ze nu aan in Rotterdam, waar de glorieuze intocht blijkbaar wel te organiseren is en dat is natuurlijk ook leuker voor alle vrienden en kennissen op de Via Gladiola, de Coolsingel. Je hebt met de Quest veel bekijks en ik ga er wat stickers op plakken om op die manier wat reclame te maken voor dit prachtige initiatief, dat als doel heeft fondsen te werven om het leven van terminale patienten draaglijker te maken. Dat gebeurt bijzonder succesvol en de stichting die dat allemaal organiseert doet met dat geld veel mooie dingen.
Ik was vanmiddag al begonnen met het plakken van de eerste sticker maar de Quest is rond en dat maakt het lastig als je een vlakke sticker van 60 bij 30 gaat plakken. De buitentemperatuur maakt het er allemaal niet soepeler op dus ik zal een minder koude dag af moeten wachten en wat bijverwarmen met een fohn want anders komen ze er niet mooi op te zitten. En als ik dan toch bezig ben kan ik gelijk de originele reflectiestrepen en de letters Quest aanbrengen, dan wordt 'ie weer wat minder kaal en ook beter zichtbaar in het donker, waar alle beetjes helpen.
Deze week kwam het zonnetje er al weer aardig doorheen, ik hoop dat we binnenkort volop kunnen genieten van het lenteweer. En dan ook graag eens in het weekend want doordeweeks roept den arbeid.

Retrospectief op upgrades

In de afgelopen maanden heb ik best wel veel dingen geroepen die ik aan mijn fiets ging modificeren. En dat heb ik ook vaak gedaan, of het staat nog op de planning, of nog erger, op m'n verlanglijst. Daar ga ik nu eens even op terugkijken en vermelden of de aanpassing handig was, of waardeloos etc.
- crankverkorters: niet nodig, dus niet geprobeerd.
- kettingbegrenzer bij het kleine blad van de pignon op de tussenas: ideaal, wil ik niet meer missen.
- idem aan de voorkant ; sinds het aanbrengen geen last meer van aflopende kettingen gehad
- jagwires: okee, niet helemaal waargemaakt wat ik ervan verwachtte, en spijt dat ik ze 'droog', dus zonder enig 'glijmiddel'heb gemonteerd want wat siliconespray had volgens mij de zaak soepeler gehouden.
- regen(race)kap, is er nog niet van gekomen maar een bevredigende oplossing is het zelfgemaakte tamelijk grote vizier van Schermer-lexan 0.75, dat ik aan mijn fietshelm geschroefd heb. Als ik dat op een bepaalde stand op de helm zet hou ik precies regen en desgewenst kou buiten. Beslaan doet het dan wel maar dat bestrijd ik dan door wat ruimte te laten tussen vizier en schuimkap.
- kogelkopjes: ik heb er een paar vervangen maar heb nog altijd de indruk dat het flink rammelt en adviseer ineens dan alle kopjes maar te vervangen. Ik moet er dus nog een paar.
- rubber om de kettingrol: waardeloos, het is een rol van het oude type en daarvoor zijn ook geen standaard o-ringen bij VM leverbaar, ze zijn zo bedoeld. Ik zou daar best wat anders voor willen maar ik heb geen idee waar ik een stil alternatief vandaan haal.
- de standaard armsteunen zaten niet op een plek waar ik er veel nut in zag dus die heb ik verwijderd. Fijn, maar nu moet ik nog wat anders verzinnen want ik heb ze wel nodig bij langere tochten.
- spanzitting, heb ik nog niet in de Quest staan, wordt me afgeraden maar ik ga het toch een keer proberen, want ik verwacht er vooral in de schouders wel veel steun van.
- verstelbare koplamp: werkt voortreffelijk, helaas is de koplamp zelf enigzins achterhaald en zal ik eerstdaags een inmiddels aangeschafte B&M in gaan bouwen.
- ledknippers: in mijn eigenwijsheid heb ik besloten maar 4 ledjes als knippers te installeren. Dat werkt ook best, alleen verbruikt het geheel dan te weinig en gaan ze met de standaard knipperautomaat van VM heel snel. Dat is niet erg maar ik denk er toch over een andere automaat (digitaal van Louis.de) aan te schaffen en die er tussen te zetten. Wellicht begrijpen overige weggebruikers het flitsende licht niet.
- luchthoorn met pomp was geen succes want de slag die ik met de pomp binnen de fiets kon maken was vaak net te klein en dan miste ik het alarmmoment. Dus die is er weer uitgesloopt en nu ga ik daar iets anders waarschijnlijk toch electronisch, voor bedenken.
- Aldi led zaklamp als bijverlichting: voldoet prima, blijft derhalve totdat de B&M op z'n plek zit.
- trechter met slang eraan in het claxongat waardoor een frisse wind de Quest in zou waaien en via de slang doelgericht zou kunnen ontwasemen: theorie, werkte voor geen meter.
- regendrempel en vizierbevestiging werkt prima.
- handvat achterop werkt okee.
- Deuter drinkzak werkt uitstekend.
- Navibe GPS is rotzooi en kan ik afraden. Heb nu een Garmin Oregon 450, belachelijk duur, nog duurder want de kaarten kosten ook een vermogen maar het werkt.
- voetengaten zijn heel de winter open gebleven want ik krijg het gewoon niet zo koud in de Quest dat ik ze dicht wil hebben.

Ik zal best nog wat overgeslagen hebben maar dit was een bijna complete bloemlezing van de 'verbeteringen'. Valt tegen eigenlijk, de fiets is van zichzelf al grotendeels perfect.

SPD schoenen en armen van anderhalve meter

Vanavond was ik heel laat weg van kantoor want woensdag hebben we een feestje en ik mocht ook lid zijn van de feestcommissie. Zo laat, dat de zaak al op slot was en op het alarm, toen ik erachter kwam.
Ik kon niet meer terug naar binnen om m'n spd schoenen aan te trekken die ik gewoon effe was vergeten en daar kwam ik pas achter toen ik, al lang en breed buiten het hek, vaststelde dat gewone gympies bijzonder lastig inklikken. Nou ja, dan toch maar zo proberen. Ik had ook geen zin om collega's met sleutels en codes terug te laten komen. Ach, 't is maar 10 kilometer.

Zodoende kwam ik nogal verkrampt thuis, m'n tenen hebben toch de neiging als een handje om de spd-stompjes te willen knijpen en ik durfde onderweg ook niet snel en of krachtig te trappen, bang als ik was om van de pedaal-leftover-tjes af te schieten en me te bezeren aan de harde en niet al te vergevingsgezinde randen van de trapgaten.

Zo stapte ik de deur binnen en vond gelijk een briefje van een bezorgdienst die een pakketje bij de buurtjes had afgegeven. Mooi, het bevatte een gemodificeerde koplampunit van de Ixon speed. Ik had nl in mijn beste Duits, wat ik regelmatig oefen op de bierfeesten in dat land dus dat is niet zo heel beroerd, een mailtje aan de klantenservice gestuurd dat ik helaas geen armen heb van anderhalve meter en het dus lastig werd de B&M te bedienen als ik 'm in mijn Quest wilde inbouwen. Heel tof kreeg ik een briefje terug dat ze een lamp met "Fernbedienung", jawel, zouden sturen en als die beviel kon ik de andere terugsturen. Dus geen gehannes met eerst betalen en dan 1 van de 2 houden en de ander terugsturen en dan weer geld terug zien te krijgen, nee: Gewoon in vertrouwen (wat ik blijkbaar weet te wekken, wonderlijk) is dit lampje me toegestuurd. En het ziet er goed uit er zit nu een snoer aan van anderhalve meter met 2 contactjes waar ik dan een drukschakelaartje, net als die van de claxon zoals VM ze nu levert, aan kan klikken en dan werkt dat hetzelfde als het normale schakelaartje bovenop de licht unit, jaja. Dit is geen gewone koplamp, ten minste als je de rekening ziet, geloof je dat haast niet. Okee, ik geef toe, er komt een giga berg licht uit, echter als ik zie hoe Erwin met zijn verlichting een halve vierkante kilometer weet te verlichten met een beperkt stroomverbruik en voor een paar tientjes en met 2 rechterhanden dan is dit niet echt een koopje. Maar ik heb 'm nu zoals ik wilde, dus ik ga 'm binnenkort inbouwen. Dan hoor je daar ongetwijfeld meer over.

Ik heb geluk dat ik nog een paar reserve fietsschoenen hier heb staan..

kale Kojak

Vandaag heb ik 't er maar weer es op gewaagd, en flink, voor mijn doen, totaal 82 KM vandaag en 190 voor deze hele week totaal.

Ik heb Brouwerij de Molen in Bodegraven, een kleine brouwer maar met grote bieren (ratebeer.com) met een bezoek vereerd. Want bier proeven en soms meer dan dat;) is 1 van mijn andere hobbies. Leuk om een paar ervan zo te combineren. Vanmorgen dus vroeg uit de veren, kwart over negen al, en om kwart voor tien in de fiets, met de GPS om mij te helpen de vooraf via de onvolprezen planner van de Fietsersbond geprepareerde track te volgen. Wat ik bij het volgen van tracks jammer vind is dat de GPS niet te werk gaat met piepjes en inzoomen, zoals bij routeren zo handig is. Nu moet je het echt zelf in de gaten houden dat je de afslag neemt anders kun je terug. Dat is me vandaag een enkele keer overkomen, want omdat je zelf inzoomt bij ingewikkelde knooppunten en soms ook weer uitzoomt om wat verder vooruit te kijken heb je niet altijd dezelfde inzoomgraad en dan ben je soms al voorbij je afslag voordat je het verwacht. Ach ja, ik moet er nog beter mee leren omgaan. Misschien moet ik wel een andere instelling gebruiken. Ik ben er toch heel blij mee, dat wel, want voorheen was ik soms toch een hoop tijd kwijt met op de route blijven, met kaarten of routepunten of gewoon de anwb borden volgen en dat is nu een stuk minder, en kun je je beter op het fietsen concentreren: dat waar het allemaal om gaat natuurlijk.


Je hebt wel eens (vaak zelfs) dat je linker wiel precies over de stippellijn op het midden van het fietspad rijd en dan krijg je zo'n kedeng kedeng hobbelgevoel en -geluid. Even bijsturen dan is het weer over. Vanmiddag op de terugweg, parallel aan de A20 bij Nieuwerkerk AD IJssel, hielp dat bijsturen niet en het hobbelen hield aan. Ik ben snel gestopt en heb de banden gecheckt en wat zag ik: rechts reed ik op de antiplatt, die door een paar gaten in het canvas naar buiten stulpte. Crap, altijd op een plek waar je in de verste verte geen beschutting hebt tegen de vandaag behoorlijk kille elementen, en het begon ook nog te regenen. Hup, de jas aan en koortsachtig aan het werk, Quest op zijn kant, om de reserveset er snel omheen te gooien, iets dat in een paar minuten al voor mekaar was. Ik heb nog snel gecheckt of ik geen hoogteslag had maar dat viel mee en toen snel alle spullen de Quest in en lekker weer het warme compartiment in, kap erop en effe rustig aan, beetje bijkomen.

Ik mag niet klagen over de Kojaks in combi met extra antiplatt. Ik kan er alleen maar over roepen, alhoewel ik weet dat de rolweerstand inmiddels bij andere banden als Gocycles stukken beter is en dat ik met die antiplatt ook nog weer extra rolweerstand creëer. Ik zie het als een verzekering, ik heb vandaag weer gemerkt hoe onhandig het is als je op onmogelijke plekken met bar weer je fiets moet gaan staan repareren, en dat wil ik zoveel mogelijk beperken en dan heb ik de wat lagere topsnelheid er graag voor over. Ik heb nu twee keer een reservesetje omgelegd en allebei de keren niet omdat er iets lek was. De eerste keer stond (gelukkig thuis) een voorband leeg maar was er geen lek te vinden in de binnenband, misschien een los ventiel. Nu dan het hobbeleffect doordat de Kojak tot op de draad, nee zelfs erdoorheen, versleten was. Nou, voor bandjes die er bij de overname in april 2010 al (ik weet niet hoe lang) omlagen en sindsdien nog 3600 km hebben gemaakt voorwaar geen slechte prestatie. Gelukkig maar want een paar maanden geleden zag ik ze in de aanbieding bij fietsonline.com voor maar 13 euro per stuk en toen heb ik er gelijk 3 aan laten rukken. En omdat ik achter nu een PM heb voor de winterdag, slijten er nu maar 2 en zal ik er nog een tijd mee moeten/kunnen doen.


Ik vind het overigens best moeilijk om te beoordelen hoever een Kojak henen is want zelfs bij deze kuisversleten band lijkt het of het loopvlak incl. het antilek weefsel nog 3 mm dik is, afgezien van de plekken waar de gaten zijn gevallen dan...