zondag 9 maart 2014

Ruzie en nieuw fietspad

Deze week weer 'ns naar de molens in Kinderdijk gefietst, het is inmiddels aardig weer ;-) Vanaf de Alblasserdamse brug rij ik dan langs de rivier naar Kinderdijk en duik daar de dijk af, de polder in waar de molens staan en de toeristen foto's maken. Op de dijk is een tijdje geleden een poging gedaan een vrijliggend fietspad aan te leggen maar dat is helaas maar ten dele gelukt. Er zitten een paar akelige stukken in, omdat de gemeente blijkbaar niet alle grond bezat waarop het fietspad moest komen, en de onteigening langer duurt dan de gemeente voorzien had (of zelfs helemaal niet doorgaat), dus op deze stukken ontbreekt het bedoelde tracé en moet je via haakse bochten en levensgevaarlijke oversteekjes om de ontbrekende delen van de overigens goed bedoelde route heen. Jammer, een goed voorbeeld van waar eigenzinnige eenlingen de 'vooruitgang' (zeker qua veiligheid van de fietsers daar) in de weg kunnen staan. Ik weet eigenlijk helemaal niks van die procedures en standpunten, maar ik concludeer dat de huidige oplossing een matige is. En daarom kies ik ervoor op deze dijk gewoon de rijbaan te nemen, want alhoewel er daar vaak veel snelverkeer is, is het toch een stuk veiliger dan het beschreven nieuwe fietspad. Echter sommige automobilisten vinden het ongepast dat  je je daar nog op 'hun' deel van de verkeersvoorzieningen durft te vertonen en laten dat soms blijken door luid getoeter. Zo van : ik moet er met mijn 8 vierkante meter 15 jaar oude Volvo langs, en daarbij heb ik die 2 vierkante meter van jou ook nodig dus opzouten. Nou ben ik niet zo schrikkerig dus ga ik dan niet direct als een angsthaas aan de kant maar hou er rekening mee dat er automobilisten zijn die, als je niet snel genoeg aan de kant gaat, gekke capriolen uithalen want geduld is hen vaak vreemd. Deze keer was het wel heel raak, ik maakte me wat breder dan normaal, we naderden een vluchtheuvel dus inhalen was er toch niet mogelijk, maar toch duwde de 'chauffeur' de neus van de auto er vast dreigend naast, om me schrik aan te jagen ofzo. Ik stuurde naar links en daardoor moest de auto uitwijken en remmen, mijn Quest is toch al niet meer zo strak, en na de vluchtheuvel had hij ruim baan, maar moest nog even z'n gram halen en begon mij te snijden, en probeerde me zelfs tot stoppen te dwingen. En gebaren te maken, zo van 'stap maar uit dan zal ik je effe'. Ik kon er toch langs en vervolgde mijn weg, en de automobilist begon zich denkelijk te schamen voor zijn onbehouwen gedrag, achter ons reed een leswagen en dit was geen goed voorbeeld. Of de bestuurder van de Volvo dacht verderop misschien een betere kans te hebben om me klem te rijden, maar dat zullen we nooit weten, ik ben even later rechtsaf gegaan en ben mijn rondje Molens gewoon af gaan maken. Aangezien er overal dit soort gemotoriseerde idioten zijn laat ik me daar tegenwoordig niet meer door van de wijs brengen en doe gewoon mijn ding. Ik zoek het niet op maar ga het ook zeker niet uit de weg.


Waar ik wel vrolijk van werd is dat er in Rotterdam Zuid weer een prachtig stuk fietspad bij is gekomen. Omdat de havenspoorlijn een paar jaar geleden verplaatst is bleef er een prachtig tracé over, waarvan een deel toen al tot fietspad werd omgetoverd, waar ik zelf maar zelden overheen fietste want het is min of meer dwars op mijn fietsroutes in noordelijke richting. Deze week dacht ik toch dat pad maar eens te volgen in de west-oost richting toen ik een nieuw vers belijnd mooi zwart stuk asfalt ontdekte dat lichtjes naar links (het noorden dus) afboog. Ik heb dat uit nieuwsgierigheid gevolgd en het was nog zo nieuw dat het deels nog afgesloten was omdat de bermen nog werden aangelegd en afgewerkt, met allerlei graafmachines en tractors.  Ik was al lichtelijk teleurgesteld, toen ik zag dat er van de andere kant af toch scholieren van dit pad gebruik maakten dus ik heb het er ook maar op gewaagd en ben dit nieuwe stuk uitgereden. Heel mooi, het betreft een stuk parallel aan het spoor tussen Rotterdam en Dordrecht, waar de nieuwe havenspoorlijn rechts aftakt en richting het westen gaat.
Ik kwam bij station Lombardijen uit: dit pad ontsluit die omgeving qua fietsen op een veel prettiger manier dan voorheen, dan moest je door woonbuurten met slechte klinkerpaden etc. en dit pad is onder anderen ideaal voor de school-route van Stan, m'n zoon. Dus dit stuk hebben we zaterdag samen nog een keer gereden zodat hij ook weet dat dit er nu is en zijn andere, drukkere route kan inruilen voor dit kortere en rustiger, vrijliggende pad. Zelfs zaterdag werd er nog aan de aanleg van de bermen gewerkt dus ik denk dat de politiek dit pad opgeleverd wil hebben voor de gemeenteraadsverkiezingen, anders zie ik niet waarom er op zaterdag overuren gemaakt moeten worden, omdat een pad dat er al helemaal niet was opeens met een bepaalde deadline klaar moet zijn.. Maar misschien ben ik te achterdochtig en probeert de aannemer zich alleen maar aan de afspraken te houden. Enfin, het is een prachtig stukkie asfalt :

 
Wat de logica in Nederland is voor wat betreft de kleur van het fietspad ontgaat mij, want ik dacht dat dat tegenwoordig rood zou zijn, maar dat zal mij niet weerhouden om hierover te fietsen met minstens net zoveel plezier.

donderdag 27 februari 2014

WorldWide Club

eigen foto Obt 2010
Op dit moment staat de teller van onze Strava velomobielclub op 34. Helaas is dat maar een fractie van de velomobilisten die op deze aardbol rondzwerven. Dat komt misschien wel omdat ik in mijn enthousiasme, toen ik de mogelijkheid op Strava tegenkwam, spontaan een club aangemaakt heb en deze eenkennig Velomobielclub Nederland heb genoemd, me daarbij niet realiserend dat ik hiermee vele andere nationaliteiten min of meer uitsloot. Dit is nooit mijn bedoeling geweest, en sommige fietsers van over de grens hebben dat ook niet zo gevoeld en hebben zich gewoon aangemeld. Prima. Maar vooral die velomobielfietsers die zich niet hebben aangesloten bij Strava en bij onze club : het is echt leuk. Niet omdat je als VM-er gemakkelijk een King of the Mountain zou kunnen worden (alhoewel sommigen dat ook leuk vinden) maar dat gaat er dan meer om dat zij graag snel gaan en dat wellicht belangrijk vinden. Maar andere fietsers, waar ik ook onder val, zijn niet per se snelheidsduivels, alhoewel je al gauw sneller gaat dan de meeste bukkers, maar ik vind het gewoon leuk later mijn ritten nog eens na te slaan en de leuke routes van een vorige rit weer eens terug te zoeken. Of ik heb Strava wel eens gebruikt om een route naar Breda uit te zoeken, geholpen door de routes die ik dan tegenkom die door andere Velomobilisten zijn afgelegd en wellicht goed rijdbaar zijn, zeker als deze route vaak of zelfs dagelijks wordt afgelegd. En wat ik ook leuk vind is om te zien waar andere VM-ers rijden en hoe zehet er vanaf brengen. Hoe leuk zou het zijn om eens te checken welke routes Adrie, onze Scandinavische Strada coureur, allemaal volgt, of welke gigantische prestaties te zien zouden zijn van mensen die brevetten rijden, of rondjes IJsselmeer, of met vakantie bergen beklimmen of rivieren volgen tot aan de bron. Die mogelijkheden maken voor mij Strava zoveel meer dan alleen een prive-tracker met wat competitie elementen.  Dus ik zou het alleen maar interessanter gaan vinden als onze Belgische Orca rijders ook terug te vinden zouden zijn, of wellicht Amerikanen en Australiers. Ik heb familie in Australie en die vind ik ook op Strava en dat is weer een extra manier om met ze in contact te blijven door kudo's en commentaar te leveren bij hun prestaties, en dat doen ze bij mij ook. Dus bij deze is iedere Velomobilist, in welke taal dan ook, van harte uitgenodigd om zich bij onze club aan te sluiten.  Ik ben zo vrij geweest de naam te veranderen in "Velomobile club worldwide", en via deze link kun je daar wat rondkijken (en je aanmelden). De app is gratis en draait op allerlei smartphones en zonder veel gedoe ben je zo op weg.

maandag 3 februari 2014

Bijgeluiden

Tegenwoordig heb ik weinig last van bijgeluiden in de Quest. Het is een al wat ouder model Quest, met een tussenas (dus een dubbel overbrenging). Deze heeft ook een witte kunststof idler onder het zitje die volgens mij niet voor gebruik met o-ringen bedoeld is, dus dat maakt wat kabaal. En een ketting die altijd tegen de onderkant van het zitje aan rammelt. Ik heb een harde kap op de fiets, waardoor de geluiden nog harder lijken dan zonder. Ik heb geen rubber tussen de body en de top. Daardoor is de hele fiets 1 grote klankkast. Ik heb de bandjes flink op spanning, want dat rijdt lichter, maar klappert harder. Ik heb ouderwetse kogelkopjes die vaak speling vertonen en dan ook herrie veroorzaken. Ik fiets bij voorkeur op het kleine blad voor, dan schakelt dat zo lekker met kleine stapjes op, maar daardoor is de ketting snelheid maximaal, en maakt in deze stand dan ook het meeste kabaal.

En toch heb ik er geen last van...want ik heb tegenwoordig muziek aan boord. (plaatjes van de internets).


Een Logitech UE Boombox. Voorheen 249 Euro, nu nog maar 139,- Via een kabeltje sluit ik een mp3spelert aan. Via bluetooth kan ik de muziek van m'n smartphone afspelen, allebei met een geweldig geluid, maar helaas is de batterijduur niet zo heel lang, Ze geven TOT 10 uur op maar dan weet je wel dat ze dat marketing-gewijs gezien behoorlijk ruimhartig hebben gemeten. Ik denk dat het eerder maximaal 6 uur is. Ik moet nog maar eens meten hoe lang ik met een volledig geladen accu doe. En nog een nadeel, alhoewel het in mijn geval een kleine rol speelt: het geval is 40 cm lang en weegt 2 kilo. Nog geen anderhalf procent van het totale rijklare gewicht met mijzelf aan boord. Maar mensen die 40 kilo wegen en een carbon fiets hebben, zullen daar anders tegenaan kijken. Verder kun je alleen aan het 220v net opladen, helaas niet via usb. Maar dat weegt allemaal niet op tegen het voordeel van de geluidskwaliteit, die is om te smullen.

 Voorheen had ik deze Nokia speakertjes:
Leuke kleine speakers, lekker licht,  powered by losse potloodcellen, dus muziek zolang er verse batterijen zijn, maar dat geluid is niet van grote klasse, en dat kan ook nauwelijks met zo'n klein formaat. 
Hier nog voor had ik in-ear dopjes, maar daardoor hoorde ik helemaal geen verkeersgeluiden meer en dat wil ik wel graag horen, dus deze Boombox is voor mij de oplossing.

vrijdag 10 januari 2014

Caps lock

Zoals beloofd hierbij de foto's van de manier waarop ik tegenwoordig mijn spulletjes in de Quest en de fiets zelf hoop te kunnen beschermen tegen grijpgrage vingers van de kleine criminaliteit. Eerst nog even een plaatje van de molens in Kinderdijk in het licht van de dag voor Kerst 2013.
1. Kinderdijk in een kerstzonnetje


2. De raadplaat, maar dan groter


3. De definitieve vorm van mijn vizier. twee staafjes links en rechts zodat bij zijwind die kant iets verder dicht gehouden kan worden. Als ik de fiets op slot wil zetten trek ik de beide staafjes helemaal naar beneden en druk ze vast in het klittenband. zie foto 4. Het klittenband aan de buitenkant is bedoeld om een deflector op te zetten die niet alleen de rijwind binnen langs het vizier duwt en zo ontwasemt,  maar bij plensbuien ook de op de kap en motorkap  terugspetterende druppels (grotendeels) buiten houdt. De witte strook boven het kijkgat is een tochtstrip in D-vorm om regenwater naar links en rechts af te voeren. Het vizier is speciaal gemaakt zonder het karakteristieke gat in het midden, bedoeld om de kap te sluiten, maar dat zat heel vaak irritant in mijn gezichtsveld en ik kan goed zonder gat (in mijn vizier).

4 . klittenbandsluiting vizier

5 . Kaphaak, vastgezet met een boutje en borgmoer, met boven een carrosserie-ring die ik ooit nog eens geel ga maken
6. Zo hou ik de voorkant van de kap dicht bij het parkeren.
Voordeel is dat de kap er bij storm ook niet zo gemakkelijk vanaf waait.

7. Binnenkant voorzijde

8. Haak links, inmiddels bekleed met vilt tegen rammel en schade.

9. Haak rechts
Voor de haken heb ik een meter aluminium staf gekocht van 20 x 5 mm, buigt niet makkelijk mee en is toch licht. Ik heb de haken 'gezet' in de bankschroef. Voor de slotbeugel (zie 11) heb ik een rvs kabelklem gebruikt, met wat aluminium ringetjes en aan de binnenkant 2 borgmoeren.

10. Een gaatje in de kap biedt nog een voordeel...
droogt zoveel lekkerder na een bui of beslagen toestand
11. Dit is de beugel: Een kabelklem zoals hieronder nr 13. De aanwezigheid van de beugel en het gat zorgt er ook voor dat de kap goed centreert als je 'm erop laat zakken als je in de fiets zit. Dat is bij de Quest sowieso geen probleem, deze kap laat maar weinig ruimte tussen de kap zelf en de smurfenmuts.

12. Niet scherp, fotografeert moeilijk: de beugel vanaf achter gezien, aan de binnenkant van de smurfenmuts, verstevigd met een  gebogen aluminium plaat, zelfde materiaal als de haken.
13. RVS kabelklem van Hornbach (pica van Web)

dinsdag 7 januari 2014

vrijdag 20 december 2013

Prettige Dagen

 Iedereen fijne feestdagen, een veilige jaarwisseling en veel geluk en voorspoed in 2014 toegewenst
kap in dezelfde kleur als de rest 


Heerlijk midden in de woonkamer sleutelen, helaas heb ik nu een paar verraderlijke plekken, want siliconenspray maakt je laminaat bijzonder glibberig..

OBT voorbereidingen

Nog maar een week en dan is het zover. Dan kunnen we met een grote groep Velomobielen een gezellige dag beleven, dit keer in de buurt van Tilburg, met een tussenstop in Heusden, het vestingstadje. Vorige keer, OBT 2010, lag er volop sneeuw en toen glibberden we met z'n allen over de gladde kinderkopjes door dit stadje, en dan is een VM niet zo handig, met zijn 3 wielen die allemaal een eigen spoor zoeken. Ik zag toen sommige VM's bijna dwars door de straten gaan, veroorzaakt door die bolle, gladde straatjes. Wel mooi, dat wel.

Maar voor ik zover was had ik nog het een en ander te regelen, want ik ben het zat om met een grote dikke slaapzak van 2,5 kg en een ouderwets luchtbed met een pakmaat van voor het jaar nul op pad te gaan, dus ik heb een slaapzak gekocht die opvouwbaar is tot iets van 15 x 30 cm  en dat weegt maar 8oo gram, een Gelert Try-brid 800. Ik heb 'm dinsdag binnen gekregen en ben 'm gelijk maar uit gaan proberen. Het is geen 4 seizoenen slaapzak maar voor binnen en 's zomers goed genoeg. Al eerder had ik een lichte, klein opvouwbare slaapmat van Exped gekocht die ook goed isoleert en die je in no time kunt opblazen, het meeste zuigt 'ie zelf al naar binnen bij het uitpakken.

De laatste keer dat ik uit m'n Quest stapte, zondag, iets wat ik altijd doe met de handrem erop, toe ging 'ie zeker 5 a 10 cm naar voor en naar achter, ondanks de handrem, dus ik dacht dat er van alles stuk was. Ik heb direct bij VM.nl onderdelen besteld, remkabels, kogelkopjes en remvoeringen en dat was binnen een dag al in huis. Gelijk maar even groot onderhoud, zoals altijd gaat er gaandeweg het fietsseizoen (heel het jaar) hier en daar wel eens iets stuk maar dat spaar ik dan op (zo mogelijk) omdat de top eraf halen en er later weer op zetten toch een puist werk is en ik dat niet voor ieder wissewasje wil doen. Nu wel, er was zat  te doen. De vorige keer had ik problemen gehad met de ketting en er is toen wat met de Quest heen en weert gelopen en dat is weer een leerpuntje, als je achteruit loopt moet je het achterwiel van de grond tillen want anders kan de ketting van alles stuk trekken. Dat was dan ook gebeurd toen, het steeltje van de voorderailleur was krom. Dat is redelijk simpel terug te buigen maar dat moet je niet te vaak doen, en nu heb ik dan de fijnafstelling kunnen regelen, zonder top werkt dat toch een stuk prettiger. Verder de ketting gesmeerd en het remlicht weer voorzien van nieuwe leds. Dit zijn de standaard achterlichtledjes geworden van Spanninga, die zitten op een printje dat regelt dat er een net rood lampje aangaat als er tussen de 5 en 12 volt op wordt gezet. Daarvan heb ik er 3 in het standaard achterlicht geknutseld, en dat geeft nu een mooi helder beeld bij het remmen. De elleboogsteunen die ik zelf gefabriceerd heb heb ik ook weer even gerefreshed, nieuw klittenband erop geplakt (ondergrond even ontvetten en band verwarmen met fohn) en de hele Quest maar weer eens gestofzuigd en de vloerbedekking opgeschud. De bekabeling heb ik her en der nog even vastgemaakt aan de body (smeltlijm werkt prima) en toen kon de top er weer op.

De beide voorwielen zijn eruit geweest, ik heb de schokbrekers gesmeerd, de binnenkabels van de remmen vervangen en de kogelkopjes nagekeken, maar het eigenlijke probleem was een remkabel die er aan een kant uitgeschoten was !!. Afgelopen maand had ik inderdaad een keer dat de fiets opeens naar 1 kant trok bij het remmen en toen heb ik de andere kant bijgesteld en toen dacht ik nog: kijk die kabels even na als je weer thuis bent. Vergeten natuurlijk, en nu dan het gevolg. De oorzaak is vermoedelijk een doorgesleten buitenkabel die op dat punt uiteraard direct is gaan roesten en zodanig de binnenkabel heeft afgeremd dat die kans zag er ergens tussenuit te springen. Bij gebrek aan een nieuwe buitenkabel (volgende keer maar weer, het todolijstje start al weer) het kapotte deel omwikkeld met isolatietape, flink gesmeerd en er een nieuwe binnenkabel in gedaan, gelijk de stelmoeren weer helemaal teruggedraaid en er nu ook direct een tweede moertje op gezet zodat je de afstelling kunt borgen. drupje olie op het asje door de remankerplaat en op het draaipunt van de knijpremhandle, bedrading en bekabeling weer opgeschud, tellerzender van de draadloze kilometerteller iets verplaatst zodat deze bij het sturen wel gewoon op z'n plek blijft zitten en de teller weer op gang weten te krijgen.  Dinsdag zat alles weer op zijn plek, maar zoals altijd moet je een flinke proefrit maken om zeker te zijn dat alles functioneert en blijft functioneren, een klein euveltje kan zomaar een obsessie worden als je in een groep een flinke tocht gaat maken. Ik heb meegemaakt bij een vorige OBT dat de ketting met geen mogelijkheid meer op het middelste blad voor wilde 'pakken' en toen heb ik 400 KM met alleen het grote en kleine blad moeten fietsen. Het is te doen maar handig is anders.  Dus woensdag een rondje in de omgeving gereden (rond mijn huis, want gaat er wat mis dan is het nooit ver lopen) en alles bleek te functioneren. Gisteren dan eindelijk mijn racekap de juiste kleur gegeven, en nu nog iets bedenken hoe ik de kap zodanig aan kan passen dat ik de VM 'op slot' kan zetten. Die oplossing ga ik hier uiteraard delen. Plaatjes volgen.