Groot Oliebollen onderhoud

klussen bij het houtvuur

In de aanloop naar de Nijmeegse Oliebollentocht 2014, ben ik lichtelijk in training gegaan en heb me daarnaast voorgenomen ruim tevoren de fiets helemaal in tip topconditie te brengen.. Deze week heb ik de bestelde bandjes ontvangen van onze vrienden in Dronten. En dezelfde avond heb ik mijn Quest de huiskamer ingehaald, zoals altijd als er buiten gesleuteld zou moeten worden onder al te frisse omstandigheden. En wat is er nou leuker dan bij de knisperende houtkachel aan de fiets te sleutelen? Uiteraard kan ik wel dingen zat opnoemen, maar ik heb hier toch ook wel heel veel plezier in.

De bandjes die ik vaarwel ga zeggen zijn een Big Apple van achter en twee kale Kojaks. Geen dag te vroeg, de BA heeft een aantal scheuren in het  vierkant geworden loopvlak waar doorheen ik het canvas zie liggen, echter deze band heeft me nooit problemen gegeven, nog niet eens 1 keer lek!. De Kojaks werden dun en ik had uit voorzorg al antiplatt aangebracht, maar de ene is echt stuk, bijna gebarsten aan de zijkant van de band, ongetwijfeld door het aanlopen in de Quest bij het ver doorsturen in bochten.

Ik had een wat bredere Marathon plus achter bedacht en twee Durano's plus voor. Dat pakte goed uit, er loopt achter niks aan en de kruissnelheid is al licht omhoog gegaan, te zien aan de pr's die ik de afgelopen dagen op Strava rijdt. Dus daar ben ik heel blij mee. De Marathon is een bekende band die wel wat taai is maar als je de hiel goed in de velg duwt is deze tamelijk gemakkelijk om te leggen en ik heb ook geen last van hoogteslag gehad. De Durano's gaven eerst wat hoofdbrekens. De vouwbandjes komen, zoals de naam al deed vermoeden, plat opgevouwen en dan opgerold en in een doosje verpakt binnen en dat betekent dat je de bandjes eerst zelf wat in model moet knijpen. Dat lukt maar ten dele, het blijven platte brede bandjes die ik met moeite om de wielen heen krijg. Dan doe ik de binnenband erin en daar hou ik een heel stuk van over!. Het lijkt of de binnenbandjes opeens 5 cm meer omtrek hebben gekregen. Eerst nog geprobeerd met wat minder lucht erin maar dat is niet de oplossing. Even met Dronten gebeld en die overtuigen me ervan dat het toch moet passen, gewoon de binnenband erin leggen en zo goed mogelijk in de buitenband verdelen. Dat lukt door de binnenband goed in de buitenband te duwen en dan met een vinger de binnenband heen en weer te blijven "wrijven" totdat alle rimpels eruit zijn en ik er 100% zeker van ben dat de binnenband nergens dubbel komt te zitten. Let daar goed op, een dubbel zittende binnenband geeft onherroepelijk een hoog risico op lekkage op die plek. Daarna de Marathon+ op 5 bar en de Durano's+ op 6 gebracht en dat bevalt uitstekend. De Marathon kan echter wel iets minder hard: het comfort is voor mij goed genoeg zo maar een enkele keer danst deze lichtelijk zij-uit, wat ik hopelijk met 4.5 bar weer kwijt ben. Misschien komt er ooit nog eens een Risse.

Eerder had ik al de (eerste montage) achterschokbreker open gehad omdat deze piepte. Een likje vet over de sponsjes loste dat direct op. Daarnaast heb ik nu nog een probleem met de ketting, die volgens mij inmiddels 50.000 km meegaat en de laatste tijd steeds meer knakkende geluiden ging produceren. Om te beginnen heb ik de cassette vervangen, met als gevolg dat de geluiden alleen maar toenamen, logisch, een oude ketting gaat niet direct samen met een nieuwer pignon. Dus ook een nieuwe ketting mee laten sturen en die ga ik binnenkort omleggen. Eerst nog even wat nieuwe voorbladen opsnorren, want ik weet haast zeker dat de ketting er daar vanaf zal huppelen als ik de oude laat zitten. Misschien een mooie gelegenheid om de overbrengingen wat meer in lijn met mijn eigen voorkeur te brengen of misschien om eens naar de Q-rings optie te kijken. Want alles wat er nu opzit qua voorbladen is nog zoals ik de fiets overnam van de vorige eigenaar.

Wat ik overigens ook zag op de blog van velomobiel.nl is dat Allert als geleidewiel (idler) voor de ketting heel slim een wieltje van een skate (of -board?) heeft genomen en dat heeft uitgedraaid. Stevig slijtvast rubber, goed gelagerd en zeer betaalbaar dus ik ga hem vragen voor mij ook zo'n wieltje te fabriceren ter vervanging van het keiharde witte plastic wieltje wat in mijn oude versie VM onder de  stoel zit, wat volgens mij de ketting geluiden 1 op 1 overbrengt op de hele fiets, waar  deze herrie dan doorheen galmt als een snaartrilling door een contrabas.

groot onderhoud

Nou, het is weer zover. Vandeweek de top eraf gesloopt, in de loop van de week links en rechts gaten en barsten gerepareerd met carbon en epoxy, en gisteren waren m'n handen en armen tot de ellebogen zwart van smeer en troep. Ik heb de schokbrekers weer geserviced, was (alweer!)heel erg nodig, en alle kogelkopjes vervangen, ten minste die waarvoor ik een vervanging had, want ik had een voorraad nieuwe in huis maar dat bleek achteraf niet helemaal te kloppen. Het is ook onvoorspelbaar wat je allemaal nodig hebt als je deze klus plant want je hebt er 12 nodig, 2 per draadeind en er zijn 6 draadeinden voor je hele Quest, en toen ik ging bestellen was de vraag: 6 mm of 8 mm. Afgaand op wat er van buitenaf zichtbaar was heb ik 8 van 8 mm en 4 van 6 mm genomen. Dat klopt blijkbaar niet want ik heb er nu nog 2 van 6 mm niet kunnen vervangen en hou 2 van 8 mm over. En dat is logisch als je de hele santekraam(zie foto's)eruit hebt gehad want dan weet je dat sommige draadeinden verrassenderwijs overgaan van 8 naar 6 mm. Dat geldt voor B, de afstandhouder, bij B2 gaat de 8mm over in 6 en daar zit een 6mm kopje op. Dus als je een Quest hebt zoals ik dan heb je 6 kopjes van 6mm en 6 van 8 mm voor wat betreft de stuurinrichting. Ik weet dat de achterschokbrekerconstructie ook minstens 1 kogelkopje bevat dus dat zijn er al 13 voor een hele Quest.

Eerst heb ik het stuur verwijderd door de onderste bout die het kunststof blokje tussen de stuurpen klemt eruit te draaien. Het stuur met alle bekabeling wel op z'n plek laten 'hangen', gezekerd met wat klittenband. Erna de schokbrekermoeren alvast wat opgelost, deze zaten niet meer dan handvast. Toen de Quest met wat hulp ondersteboven op schragen gelegd en de wielen en schokbrekers verwijderd. Onder de Quest, tussen de dubbele bodem zit een heel stuk techniek weggedoken, o.a. de afstandhouders (B), waarmee de spoorbreedte geregeld is, die zitten daar verankerd aan een stuk hoeklijn (onderste foto, direct achter de tube vet) dat op z'n plek wordt gehouden door 2 bouten waarvan je de moeren van bovenaf aan weerskanten ziet zitten naast het draaipunt van je stuur. Die moeren heb ik eraf gedraaid en erna van de wielkast uit zijwaarts aan het draadeind eruit gewurmd.
Verder zit daar ook de stuurhevel die met een strop (linksonder op de onderste foto) om de stuuras geklemd zit met een imbusbout. Als je een hele lange imbussleutel hebt of, zoals ik toevallig had, een schroeverdraaiermodel bithouder met daarin, ter verlenging nog een bithouder (ligt bovenop de Quest, met het rode handvat)dan kun je daar net bij en door een kleine schoevedraaier dwars door een oog in het handvat van de bithouder te steken kon ik net genoeg kracht zetten om de bout los te draaien. Daar heb je dan 4 kleine koppies die ik allemaal vervangen heb. De stuurpen die eigenlijk alleen op z'n plek blijft doordat die hevelstrop er omheen zit het ik gelijk eruitgehaald, schoongemaakt en ingevet zodat 'ie makkelijk door het stuurlager in het frame zakt en soepeltjes blijft functioneren. Alles schoon en netjes en met dat felgroene vet (betere kwaliteit) afgehandeld en weer terug op z'n plaats gewurmd. Ik moet nu dus nog 2 kopjes vervangen, maar daar kan ik makkelijk bij dus dat komt later wel, als ze binnen zijn. Om niet de hele afstelling van de voorwielophanging te verzieken heb ik steeds per kopje gewerkt, en alleen de contramoer een beetje opgelost, en dan het oude kopje vervangen door het nieuwe en die dan net zover als de oude op het draadeinde geschroefd, dus tot tegen de contramoer aan. Verder heb ik ook goed links en rechts uit elkaar gehouden.

Toen nog even de schokbrekers onder handen genomen, ze waren er al uit en ik was toch al tot achter de oren zwart. Dat was overigens helemaal nog niet zo lang geleden, een paar duizen km maar, en toch was het rubber, een smal binnenbandje dat ik er toen omheen gedaan had ter vervanging van de kapotte rubbers, helemaal kaduuk en de vering zat vol modder en zand. Dus alles open gemaakt, schoongemaakt, gesmeerd en voorzien van nu een dubbel stuk (grovere) ATB binnenband, hopelijk houdt dat nu wat langer. De binnenband boven en onder met een stevige tiewrap om de shock vastgemaakt. Erna de wielen en vering weer in de wielkast gezet, nog wat pielen om de snelheidsmeter ook weer op gang te krijgen en, effe los de stoel erin, zonder top even een proefritje gemaakt. Heerlijk, geen klapperende koppies, ook niet op klinkers, en geen zuchtende en steunende vering meer, wat een rust. Missie dus grotendeels geslaagd.

Ga vandaag eens kijken of ik de mesh tuinstoel van de Praxis kan ombouwen tot zitje, en een uitschuifbare oplossing voor mijn vlaggetje bedenken. Ook zou ik wat anders willen dan het dozijn boutjes en moertjes dat de top op de body vasthoud, en zou toch wel wat anders als klemmetjes ofzo zijn zodat je de top er snel af en op kan doen. Het wordt vervolgens ook nog vastgehouden door een strook geel tape dus die boutjes zijn toch al overkill. Nog werk zat dus.