zondag 9 september 2012
Geen punt ...
Dit verhaal is compleet offtopic maar ik wil het toch met de wereld delen, omdat dit weer eens bewijst dat je overal belazerd kan worden.Een paar jaar geleden heb ik deze Bbq aangeschaft bij de Karwei hier in de buurt en er stond met zoveel woorden op de doos dat dit een roestvrijstalen barbecue zou zijn. Zie bijgaand resultaat. Natuurlijk hoef ik niet terug te gaan naar de verkoper, ik heb het bonnetje niet meer en de doos ook niet en de garantie is voorbij. De hamvraag is : hoe lang is een bewering als 'roestvrij' houdbaar ??
dinsdag 28 augustus 2012
Quest in Brugge
Zo vaak kom je ze niet tegen. En zeker niet in het buitenland, want daar is de fiets infrastructuur vaak lang niet zo goed als hier, en hier klagen we er soms al over, al dan niet terecht. Over hobbels, scheuren in het asfalt, haakse bochten, hindernissen, ja zelfs de kleur van het (standaard rood-witte) paaltje midden in het fietspad moet het ontgelden.
Dus het was zo'n aha momentje toen ik deze uitvoering tegenkwam. Tijdens mijn fietsloze vakantie bij onze (op een paar na) sympathieke zuiderburen trof ik in een winkel die ik bezocht in het kader van een van mijn liefhebberijen deze Quest. Een model dat ik nog niet eerder mocht aanschouwen. En gewoontegetrouw had ik direct de neiging om kennis te gaan maken. Helaas had ik op dat moment geen gelegenheid daartoe, het was nog vroeg, en is het er later niet meer van gekomen dus deze Quest blijgt op mijn verlanglijstje staan om nog eens 'terug' op te zoeken.Gelukkig had mijn zoon Stan een goede camera meegenomen en heeft zodoende onze ontmoeting wel kunnen vereeuwigen. Boffen.
zondag 12 augustus 2012
De zwakste schakel
Deze tijd maak ik weinig VM kilometers. Woonwerk pak ik vaak de bukker want dat is minder warm, en vakantiegewijs is het ongezellig met de VM, want de rest van de familie moet het met bukkers doen. Toch gistermorgen vroeg, omdat het dan nog lekker koel is, maar weer een tochtje met de Quest gepland, want het blijft kriebelen. Maar ik was nog maar net op weg toen me iets vreemds overkwam. Ik kon trappen wat ik wilde maar deze krachten werden niet op het achterwiel overgebracht. Uiteraard denk je dan dat de ketting eraf is gelopen maar dat was niet het geval. Wat er dan wel mis was werd me duidelijk, nadat ik gestopt was en met mijn hoofd een tijdje onder de 'motorkap' stond te wennen aan de duisternis. De plastic buis waardoor de aandrijvende ketting naar het voorste blad loopt zit met wat tiewraps aan het frame zodat deze op z'n plek blijft, maar doordat er een bindbandje was verdwenen was de buis door de ketting meegenomen, dwars door de voorderailleur heen gerukt en lag een eind over het voorblad zodat het blad geen vat meer had op de ketting, en vandaar mijn loze maalwerk. Maar beroerder was het dat de voorderailleur daarbij stuk gegaan was, het stuk links van de ketting is normaal gesproken verbonden met het deel rechts en dat was nu van elkaar af. Gebroken, en de ketting was er tussenuit. Dat het gebroken was, daar kwam ik vanmorgen achter, toen ik de zaak ging onderzoeken. Gisteren heb ik het provisorisch op moeten lossen, door de derailleur helemaal links te schakelen en de ketting op het grote blad te hijsen, die liep dan netjes vrij, rechts naast de voorderailleur langs en zodoende kon ik voorzichtig de 12 km huiswaarts afleggen. Geen last van zwarte handen, ik had latex handschoentjes mee, heb al eerder onderweg met dit bijltje moeten hakken. Vanmorgen dus de Quest op de snijtafel gezet en de top eraf gehaald. Gelukkig had ik de top alleen vastgemaakt met tape(dat ik weer kon hergebruiken door het op een stuk kunststof wasbakafvoerpijp op te rollen en er na de klus weer af te rollen en te plakken). Daarna de kettingbuis met een scherp stanleymes stukgesneden en van de ketting afgehaald en weggegooid, omdat dit ding me al vaker problemen heeft gegeven en ik al besloten had voor een l-profiel(voor de kenners een hoeklijn) van kunststof dat voortaan mijn rechterkuit voor kettingvet moet behoeden. Ik heb een oude strop van een van mijn vorige motorfietsen vormgegeven rond de vierkante framebuis en daar een beugeltje op gemaakt dat de hoeklijn vooraan op zijn plaats houdt, en achteraan met een tiewrap aan een pootje van de stoel. (het is nog een oude modelletje dat in het midden op het frame is gemonteerd ipv zoals tegenwoordig aan de wielkasten). Bijgaand wat foto's.
vrijdag 13 juli 2012
Heartbeat
Nee, dit stukje gaat niet over Buddy Holly en zijn hit met die naam halverwege de vorige eeuw, maar over de hartslagmeter die ik gekocht heb. Ik had er al een, met een horloge erbij, maar alles wat je daarmee doet is op het moment dat je sport, en er erg in hebt er even op kijken. Deze nieuwe 'sluit ik draadloos aan' op mijn smartphone en gebruik dan de onvolprezen app van Adidas (zie mijn beschrijving hier) onderweg, die dan van alles registreert. Aan het einde van je 'workout' kun je alle gegevens syncen met de internets en zowel via de app als het web later raadplegen. Routes, totalen aan km's, calorieën en uren. Maar er is meer, je kunt ook trainingsschema's samenstellen op de site en dat op basis van wat je wilt bereiken, zoals gewichtsverlies of sterker of sneller worden etc. en die dan in een schema voor de komende weken opslaan. Ondanks dat ik al met veel plezier fiets en m'n kilometertjes maak, ook niet-ww-verkeer, toch geeft dit een extra dimensie aan mijn fietsbelevenis, ik heb er nog meer plezier in. En het mooie is dat je er door de coachstem op gewezen wordt als je onder of boven het op dat moment gewenste hartslagnivo zit, en die nivo's worden vastgesteld in een asessment training, maar je kunt ze ook handmatig via de site instellen. Hier een paar screenprints van de site:
Verder kun je als je wilt de trainingen, maar ook je 'achievements' die je bereikt sharen via 'gezichtsboek' en Twitter. Achievements zijn mijlpalen zoals het verbranden van 10000 calorieën of het wederom volmaken van een rond getal aan kilometers, je snelste km tot dan etc. Ik sport voor mezelf dus ik share niets, alleen mijn belevenissen en opmerkelijkheden of tips, zoals dit hier. Vraag niet hoe het kan. En nee, ik heb geen aandelen Adidas.
zaterdag 23 juni 2012
Ongelijk liggende tegels
Ja inderdaad, niet op een fietspad deze keer, maar in mijn badkamer. Toen ik een jaar of 3 a 4 geleden dit huis kocht heb ik het eigenhandig helemaal opgeknapt, en de wc en de badkamer helemaal vernieuwd. Helaas is er toen wat mis gegaan met de hechting van de tegels op de ondervloer of tussen het egalisatiemiddel en het beton. Of het voegmiddel was niet waterdicht, ik weet het niet maar er gingen steeds meer vloertegels hol klinken en op een gegeven moment (un momento dado..) stap je op een tegel en komt er een golfje vocht onder vandaan. Balen, alle werk voor niks. Dus dat moest opnieuw, bedacht ik mij aan het begin van het jaar. En omdat ik nogal eens afgebrand ben als ik thuis van de fiets stap van het werk-woon-verkeer (ik kan nou eenmaal niet rustig aan doen, op de fiets dan, want op de 3zits lukt dat uitermate goed) heb ik er in de 3 weken die ik er nu voor heb (naast mijn fulltime baan en een huishouden) voor gekozen deze tijd met het OV te reizen zodat ik de energie dan in de werkzaamheden kan stoppen. Met als gevolg dat ik al dik anderhalve week geen fiets, laat staan een Quest heb aangeraakt en twee- a driewielergewijs dan ook niks te melden heb, behalve dat het al weer heel erg kriebelt. Ik kan niet wachten tot die ellendige vloer ligt.
Het valt qua hoeveelheid werk wel mee maar je hebt doordeweeks maar een paar uurtjes, en na het slopen komen tussen de klussen door de wachttijden. Eer je egaliseert moet je voorstrijkmiddel op de ondergrond smeren, en dat moet dan tig uur drogen, dan egaliseren, en alles in 1 keer anders weer voorstrijken en wachten, gietmortel voor een superstrakke afwerklaag, ook wachten, tegelen, wachten, voegen, wachten, kitten en dan na nog een dag wachten kan ik eindelijk de douchehoek weer terugplaatsen en op mijn lauweren gaan liggen fietsen . . .
Het valt qua hoeveelheid werk wel mee maar je hebt doordeweeks maar een paar uurtjes, en na het slopen komen tussen de klussen door de wachttijden. Eer je egaliseert moet je voorstrijkmiddel op de ondergrond smeren, en dat moet dan tig uur drogen, dan egaliseren, en alles in 1 keer anders weer voorstrijken en wachten, gietmortel voor een superstrakke afwerklaag, ook wachten, tegelen, wachten, voegen, wachten, kitten en dan na nog een dag wachten kan ik eindelijk de douchehoek weer terugplaatsen en op mijn lauweren gaan liggen fietsen . . .
vrijdag 8 juni 2012
Mijn favoriete fietspomp nu in de aanbieding!!
Nu eens niks over de Quest belevenissen, maar een gratis tip voor heel fietsend Nederland, maar vooral voor de wielrijders die houden van een netjes en exact op druk gebrachte band onder hun vervoermiddel. Heb je een Bike-Totaal filiaal in je buurt dan is dat boffen, want daar hebben ze nu een perfecte edoch goed betaalbare fietspomp in de aanbieding. Ik kan het weten, ik heb 'm zelf nu zo'n anderhalf jaar en ik kan er alleen maar de loftrompet over steken. Hij doet zijn werk al die tijd probleemloos, kost niet veel kracht, roest niet, toont de druk netjes en past inderdaad op alle soorten ventielen. Er staat dan wel biketotaal-nl op maar dat mag de pret niet drukken.
Want ik heb niks met Bike-totaal, onze locale BT is een nurks en norsig type dat me altijd veel te dure spullen probeert aan te smeren terwijl ik zelf precies weet wat ik wil en wat dat moet kosten. Dezelfde spullen zijn bij BT vaak duurder dan 'elders' maar dat gaat niet op wanneer je deze pomp met eigenlijk een ongekende prijs prestatieverhouding daar aanschaft tijdens de aanbiedingsperiode. Normaal 25 euries, nu maar 11. En iedere Euro keihard waard! Ik moet wel melden dat dit mijn 'thuispomp' is want hij is iets te robuust om in de Quest mee te nemen voor het betere pompwerk onderweg. Maar als 'ie toch niet mee hoeft mag 'ie best robuust wezen dunkt mij, vandaar deze gratis tip. In de locale folder omschreven als "Hogedrukpomp voor Hollands, Frans en autoventiel, pompt tot 11 Bar en heeft een duidelijke manometer". Geen woord van gelogen! Geen loze marketingpraat zoals we gewend zijn. Deze pomp is niet voor deze prijs op internet te vinden,(wel voor de volle mep) maar staat in de folder zoals deze locaal door de filialen hier worden verspreid, dus ik weet niet eens zeker of deze pomp in heel Nederland hetzelfde kost. Hij ziet er in ieder geval zo uit, met een toepasselijke oranje EK voetbalachtergrond, ook gezellig.
zondag 3 juni 2012
Stink er niet in!
Deze keer weinig over mijn belevenissen met de Quest, allen zaterdag een rondje Alblasserwaard, even langs de molens in Kinderdijk, want ik blijf dat toch heel mooi vinden en ik vind dat een kleine moeite vergeleken bij sommige toeristen die de halve wereld afreizen om in Kinderdijk het erfgoed te komen aanschouwen. Ik kan daar blogs over volschrijven maar dat komt nog wel een keer.
Dit gaat over een voorbeeld van de policy die grootwinkelbedrijven hanteren bij het verlenen van garantie. Mijn jongste zoon heeft een Nikon D3100 en daar is hij reuze zuinig op. Dus wie of wat schetst onze verbazing toen het voorste beweegbare deel van het 'standaard' objectief opeens deels los bleek te zitten en ratelde bij het automatisch focussen. De kids wisten van niks dus ik ging met de lens terug naar de leverancier, Saturn op het Zuidplein. Allervriendelijkst werden we te woord gestaan, de lens werd ingenomen en we kregen een bewijsje dat we de lens hadden ingeleverd, met een omschrijving van de klachten. We zouden bericht krijgen. Inderdaad, een paar dagen later was er een papieren brief, waarin we een aantal kantjes a-4 aantroffen die ons 'onomstotelijk' duidelijk moesten maken dat het onze schuld was, er was geen twijfel mogelijk, dat het kwam door stoot, duw- of whatever krachten waardoor de lens stuk zou zijn gegaan. Ik nogmaals een hartig woordje met de kinderen gewisseld maar zij hadden het in ieder geval niet gedaan. Dus waar haalt Saturn die overtuiging vandaan? In de envelop ook een antwoordkaartje met 3 opties: ik wil de lens gerepareerd terug (wat 2 keer zo duur was als een nieuw objectief) ik kon de onderzoekskosten betalen en dan kreeg ik de lens ongerepareerd terug of ik kon 'zonder verdere kosten van de lens afstand doen'. Alle drie keuzes van niks want we hadden de lens alleen op een normale manier gebruikt, bewaard in een cameratas, nooit gestoten of laten vallen, in de 8 maanden dat we 'm hebben.
Dus ik heb maar een brief geschreven dat we de camera alleen normaal gebruikt hadden en dat het dus aan de deugdelijkheid van de camera lag. En dat het belachelijk was dat ik zonder ervoor gewaarschuwd te zijn al sowieso aan 33 euro onderzoekskosten vastzat. Okee, ik kon daarom de lens gratis maar ongerepareerd terugkrijgen. Daar ging ik niet op in. Anderhalve week later weer een brief waarin deze keer ook foto's, waaruit we op hadden moeten kunnen maken dat het toch echt onze schuld was en 'er was geen twijfel mogelijk'. Weer de a-4 tjes waarop allerlei voorbeelden van hoe de schade ontstaan zou kunnen zijn: Door te rennen haalt u nog net de lift maar uw tas raakt daarbij de liftdeur, of uw koffer zit zo vol dat u kracht uit moet oefenen om deze te sluiten etc. Mooie fantasieën. Wederom heb ik teruggeschreven, dit keer dat de foto's mij er niet van overtuigden maar eerder dat de kleine kunststof ringetjes die het euvel blijkbaar veroorzaakten er op de foto's wel heel fragiel uitzagen en dat ik me dus heel goed kon voorstellen dat dat stuk ging tijdens 'normaal gebruik' en dat ik hun foto's nou niet direct als bewijs zag dat IK de schade zelf veroorzaakt zou hebben. Ten 3e male ontvingen we de standaard a-4'tjes met de standaard verhalen over het mogelijke ontstaan van de schade. Maar met het inleveren van de lens was er ook een ander trajectje gestart, dat van de technische dienst die meldde dat we nou toch snel dat keuzebriefje op moesten sturen want anders zou het 'object' ongerepareerd retour worden gestuurd. Ach dacht ik, dan moet dat maar dan hebben we de lens in ieder geval weer terug en ga ik daarna de strijd nog verder aan met een beroep op de garantie. Dus gisteren weer naar de 'klantenservice' alwaar we de lens kosteloos in ontvangst konden nemen. Maar wat me direct opviel is dat op de bon die ik voor 'n neus kreeg stond dat de lens 'GEREPAREERD' retour was gekomen. En inderdaad, thuisgekomen bleek het objectief weer ouderwets dienst te doen. Merkwaardig en verrassend, maar misschien wel logisch. Als de techneut de zaak open heeft en de oorzaak is bekend en een vervangend onderdeel kost geen vermogen is het veel logischer die reparatie dan gelijk maar uit te voeren dan de zaak open te laten liggen tot beslecht is wie de rekening mag betalen. En dan stuur je je klant een schokkend relaas met de melding dat de klant toch echt zelf mag betalen. Veel mensen zullen bij de eerste brief al denken "jammer, dan betaal ik maar". En degen die niet direct overstag gaat zal wellicht na de 2e brief ook 'breken' en betalen. En als je dan nog je rug recht hebt en het aandurft de Saturn garantiepolicy te weerstaan, nou dan bof je misschien wel en kost de reparatie noppes. Dus laat je niet overdonderen met allerlei verhalen over hoe het is gekomen, maar volhard in het juiste. Heb geen haast, eis je object terug en met een beetje geluk is de reparatie uitgevoerd...
Abonneren op:
Posts (Atom)

