Gesigmatiseerd

Vanavond heb ik de Sigma fietscomputer in een peop en een zucht ingebouwd in mijn vintage Quest (van het begin van deze eeuw..)Ontzettend gemakkelijk ging dat. Gelukkig had ik genoeg tiewraps in huis want het setje was niet zo compleet als de Ikea meubelstukken die ik in mijn glansrijke meubelmakers carrière(als amateur) in elkaar heb geschroefd en geklikt want ik kwam een tiewrap te kort. Geen nood, de cadanssensor is uiteraard bedoeld voor een bukkert en niet voor de vierkante alu pijp die als een ruggengraat van achter tot voor door de Quest slingert en de boel stevigheid geeft of op z'n plek houdt. Met langere tiewraps was ook dat een fluitje van een stuiver(inflatie). Er zit een plakmagneetje bij met een opzetstuk zodat wanneer de ruimte tussen de cranck en de sensor te groot zou zijn door wellicht een enigzins afwijkende constructie van je fiets, dan kun je daar wat mee variëren. Ik heb dat opzetstuk niet nodig, daarmee kwam de cranck niet langs de door mijzelf zo creatief in elkaar geknutselde ophangbeugel van de vanuit de cockpit verstelbare koplamp. Erna ook nog een minitiewrap er doorheen en om de cranck en hupsakee, klaar.

De sensor aan het wiel was uiteraard wat meer werk maar ook dat viel reuze mee, de afstand tussen de sensor en het eenvoudig opklikbare spaakmagneetje komt, net als bij de cadanssensor, niet zo nauw. Makkie dus. En de computer zelf: een plakje klittenband op de achterkant geplakt en gewoon daar geplaatst waar de Cateye jaren zat. Als ik wil weten hoe hard ik nu wel weer ga kijk ik daar dus daar zit 'ie voorlopig, maar nu ik dit zit te tikken bedenk ik me dat de keuze uit mogelijke locaties voor de computer nu heel wat minder beperkt is, zo zonder kabeltje. De enige beperking is de maximale afstand tussen de zendertjes van de sensors en de ontvanger, dus de computer zelf. Dat zou volgens de bijgesloten handleiding maximaal 90 cm mogen zijn. Ach hij zit nou en doet het dus we zien wel. Hij kan zelfs aan de binnenkant van het vizier, ook geen licht meer nodig onder de kap. En de batterijtjes zouden het een jaar volhouden volgens het manual, dus dan ben ik weer aan de beurt, misschien wel eerder want wie weet hoe lang dit setje al op de plank ligt ?

Meten is weten

Vandaag is mijn nieuwe draadloze fietscomputer gearriveerd. Ik tob al tijden met de eerste montage Cateye die tegenwoordig vaak op nul blijft staan, ook als ik voor mijn gevoel wel fiets.. Hij is gewoon stuk. In het begin sprong 'ie nog wat heen en weer tussen bijvoorbeeld 30 en 15, en dan begreep ik wel wat het moest zijn. Maar alleen maar nul aangeven, of helemaal niks, zoals 'ie in ruststand staat in de garage. Dat werd ik zat dus vorige week maar weer 'ns het linker wiel eruitgehaald en inderdaad, het draadje was weer 's door, het plastic omhulsel nog niet maar de kern blijkbaar wel, zat heel klem onder de tiewrap, misschien was dat wel de oorzaak. Ik dus geprobeerd door de draadjes aan het deel dat nog aan de teller zat bloot te maken en tegen elkaar aan te bewegen en ja, toen zat er weer leven in. Daarna de eindjes aan de sensor ook blootgemaakt en verbonden met de computer en jammer maar helaas, de sensor had ook de geest gegeven. Dat was er een van een goedkoop Actiontellertje dus die zijn niet direct jottum. Deze had ik er een half jaar geleden ofzo aangesoldeerd en dus heb ik er vorige week maar weer een andere oude sensor aangemaakt, nu van een Sigma, waar ik de computer zelf van verloren was. Dat werkt nu weer een weekje maar ik heb, om er voor altijd vanaf te wezen een draadloos setje aangeschaft, gelijk maar met een cadansmeter. Je leest over draadloze fietscomputers dat er veel storing op kan treden, veroorzaakt door allerlei ander gadgets die wij en onze medemens tegenwoordig nodig hebben om onze dagelijkse dingen te kunnen doen. Maar deze heeft een gecodeerd digitaal signaal zodat storingen tot het verleden behoren, als ik de marketeers van dit gadget mag geloven. Het is de Sigma STS 1609 Cadence, op dit moment voor rond 50 euro te koop. Hij heeft alle gewone functies maar ook temperatuur en, nog handiger, achtergrondverlichting, ook al had ik 'm daar niet speciaal voor gekozen. Er zijn nog uitgebreidere apparaten tegenwoordig, met gps, maar dat heb ik al, en met hartslagmeting etc maar ik heb al zo'n sporthorloge waar ik de hartslag mee kan meten. En deze kun je ook op de PC aansluiten, optioneel, om daar je prestaties op te slaan en in grafiekjes te zetten etc. Ik ga 'm morgen inbouwen in de Quest. Ik heb 'm vanavond al uitgepakt en een beetje uitgeprobeerd, de handleiding en montagetips doorgenomen, videos bekeken en nu kan ik aan de slag. Ik ben benieuwd..

Fietshelm

Ik lees links en rechts weer allerlei verhalen over fietshelmen. Mensen die zeggen niet meer te gaan fietsen als een helm verplicht zou zijn. Ik draag dagelijks mijn fietshelm op en neer naar Rotterdam, maar vooral omdat ik zo lekker achter het grote zelfgeknipte vizier kan schuilen voor de ijskoude zuidooster of de druppels uit die donkergrijze regenwolken. Als bijkomend voordeel heb ik dan ook nog iets op m'n hoofd dat schokabsorberend zou zijn. In mijn velonistentijd heb ik slechts 1 keer een koprol gemaakt terwijl ik in de Quest zat, en toen droeg ik mijn helm ook. Door de schuiver was de helm heel ver achterovergeschoven en kwam mijn gezicht zover bloot dat ik een snee in m'n neus opliep terwijl ik de snelheid eruit aan't halen was door met mijn aangezicht als remschoen de vers gespitte grond als remtrommel te gebruiken. Sindsdien betwijfel ik het nut van de fietshelm. Voor een Questeur dan, want met de bukker heb ik wel eens een klapper gemaakt waarbij mijn helm het bevroren asfalt gemeen hard raakte en me zo voor een -schudding behoedde. Maar eens, het is geen smoel. Vooral het oudere model racefietshelm, dat ik nog heb, staat eigenlijk tamelijk dom bovenop je hoofd, en biedt mijns inziens nauwelijks bescherming behalve als je met je hoofd vooruit ergens tegenaan zou komen, dus als je al bukkend en naar beneden kijkend tegen een obstakel zou rijden. Dat gebeurt lijkt me zelden, eerder knalt je hoofd zijdelings ergens tegenaan en dan heeft dat hulpstuk bovenop ook weinig nut. Echt nuttig zou een integraalhelm zijn maar daar zie ik niet direct hele hordes enthousiaste fietsers mee de weg op gaan. Ik heb zelf gekozen voor een ski/snowboardhelm die niet alleen aan de zijkanten wat extra bescherming biedt maar oook in de winter nog wat warmte geeft en waaraan een immens vizier hangt.
Ik denk dat je het gewoon aan de fietsers zelf moet overlaten. Ik ga 's zomers ook niet met een helm op fietsen, tenzij ik in een groepje met de racefiets op pad ga waarbij de snelheid en dus het risico soms best kan oplopen. Dat doet het trouwens ook als ik met 75 door een tunnel bler, en dan soms stilsta bij het feit dat ik geen gordel draag in de Quest, die je op je relatief veilige plek binnen de Quest zou houden als het misgaat en de mobiel om je heen houdt totdat je stilstaat.
Maar ik ben vooral blij dat ik zelf kan uitmaken of ik een helm op wil, afwegend of de voordelen opwegen tegen de nadelen, iedere rit opnieuw. Maar stoppen met fietsen als de helm verplicht wordt? Dat nooit..

Vorst Vorst

Dooien, dat doet het, en flink. Rond de middag was het nog vooral wit wat ik vanuit het raam op kantoor waarnam, een paar uur later was het een grauwe natte boel, maar wel boven nul. Ik ben geen schaatser, geen wintersporter maar meer een zonaanbidder, en daar heb ik de eerste week van februari van mogen genieten op Gran Canaria. De overgang heen was niet zo groot, toen ik hier vertrok was het (voor de horrorwinter ;-) nog een graad of 10 en toen ik daar aankwam een graad of 14, de gemiddelde minimumtemperatuur daar. De hele week lekker weer gehad, soms 25 graden, wat bewolking, wind maar heerlijk om wat te fietsen en rond te hangen. Plaatje gemaakt door HansvdM..

En toen weer terug, onze vlucht vertrok tegen de avond, daar overdag nog een graad of 25 en toen we hier ruim na middernacht op Schiphol aankwamen was het - 14: van korte broek naar hemd met trui en dikke winterjas, handschoenen en muts. Dat deed zeer. De auto was compleet dichtgevroren dus we zijn nog een kwartiertje aan het klooien geweest om de bagage erin te krijgen. Starten deed 'ie gelukkig prima dus we zijn best voorspoedig thuisgekomen, maar enorm wennen, eigenlijk heb ik het nog steeds koud. Met als gevolg dat ik mezelf er nog niet toe heb kunnen 'vermannen' om de Quest weer es uit de garage te halen en te gaan fietsen. Als je eenmaal op gang bent gaat het best maar voordat je zit ben je compleet doorgekleumd. Ik zal de automatische garagedeuropener maar eens in orde maken, die zit er al jaren op maar de vorige eigenaar van dit huis heeft 'm nooit aan de praat kunnen krijgen, en ik heb er nooit behoefte aan gehad, tot nu. In de garage brand de kachel! Dat is effe wat anders, dan kun je 's morgens geheel op temperatuur vertrekken, effe zwaaien met de AB, de deur uit en deur weer dicht, en 's middags zo zonder uit te stappen de warme garage in en de deur weer dicht voordat je uit je warme bakkie stapt. Maar ook de slechte fietspad-omstandigheden hielden me tegen, glad en koud is voor mij genoeg om niet al te graag de weg op te gaan. Dit geheel in tegenstelling tot de omstandigheden met de Oliebollentocht, dan maakt he me niet zo heel veel uit want daar groei je naar toe;-) Gelukkig lijkt het er nu op dat koning Winter (Vorst Vorst dus) een ander land bezoekt dus kan ik snel weer questen naar hartelust..

Zonnig en warm

Het spijt me dat ik het melden moet maar het is niet anders. Van fietsen met de Quest komt de komende anderhalve week niks. Ik offer me op en ga met een paar maatjes een weekje van het weer genieten op Gran Canaria, beetje bukfietsen langs de boulevard. Ach ja, ik doe het er maar mee. Enig dompertje op de vreugde van voorpret, is mijn eerste lekke band sinds ik de Quest heb. De vorige eigenaar had de toenmalige Kojaks van antiplatt tape voorzien en dat is me tot op heden prima bevallen. Ik bedoel het aantal lekke banden. Ik heb lang geleden hier al eens beschreven dat een Kojak compleet doorgesleten was zodat ik eigenlijk op het antilek tape reed maar zelfs toen nog geen lekke band, dus het werkt uitermate goed. Voor wat het voorkomen van lekkages betreft. Waar ik minder over te spreken ben is de enorme verhoging van de rolweerstand die dit spul teweegbrengt. De rolweerstandverhalen zoals deze her en der op de blogs te lezen zijn, ik trok me daar niks van aan want ik fiets voor m'n lol, niet voor de pure snelheid. Ik kom liever iedere rit een paar minuten later (maar wel zeker) aan dan dat ik regelmatig banden sta te vervangen en onderwijl een koutje vat. Maar deze week heb ik toch het verschil ervaren. De Perfect Moirree die mij de winter doorsleept, heeft geen of nauwelijks antilek en daar heb ik geen moeite mee, zolang íe het niet in z'n rubber haalt om lek te raken. Maar helaas, deze week was het wel zover en had een scherp voorwerp (ik weet niet eens wat het was, het was er al weer uit toen ik de buitenband checkte) de weg naar (en door) mijn buiten- en binnenband weten te vinden. Dus onderweg de fiets uit, jas aan, reservespullen uit de staart vissen, ah nog een jas, ook maar aan want het was erg fris, zo ruw vanonder het schuimkapje de koude vochtige wind in om in het duister een vieze natte reparatie uit te voeren. Bleh, dat doe ik niet graag, en het zal nooit m'n hobby worden. Maar ach, eigenlijk was het zo gepiept, en kon ik weer snel op weg. Wel een stuk minder zeker van m'n zaak want de reserveband is een halfsleetse Kojak die ook nog eens niet voorzien is van welke antileksubstantie dan ook, en met deze vochtige dagen zuigen fietsbanden allerlei scherpe voorwerpen aan, zo lijkt het. De Kojak is aardig bestand tegen scherps, maar alleen als íe nog vers is. Dus ik fiets niet op m'n gemak. Maar wat me wel opviel is dat ik zomaar een km of 5 harder ga terwijl ik me voor m'n gevoel niet meer inspan en dat is toch wel een lekker gevoel. Voor heb ik nog de Marathons + waarvan ik ook hoor dat ze een hoge rolweerstand hebben. Stel dat ik daar ook minder zwaarlopende bandjes zou hebben dan ga ik als een jekko. Zolang als het duurt. Helaas is mijn 2003 modelletje niet gebouwd op brede banden voor, dan kan ik alleen nog afslaan bij grote rotondes. En ik heb achter nog een klus, een hoop speling op de achterbrug want zelfs de huidige smalle edoch tijdelijke Kojak loopt soms aan, dus F-lites zitten er niet in. Waar blijven de smalle lichtlopende bandjes, en liefst van de soort die niet lek kan?

Nou, sterkte met de vorst, ik ben even weg.

Wat ze zeggen

Vandaag heerlijk van de zon en het frisse heldere weer genoten. Het was 1 graden toen ik vertrok om half tien. Ik had me nauwelijks voorbereid en was van plan een volkomen ongedwongen bakkie te gaan doen bij cafe de Krom, op zo'n 20 KM gaans. Dit cafe is op zaterdag en zondag het domein van de wielrenclubs uit de wijde omgeving, het is er steeds een komen en gaan van wielrenners en allemaal werken ze flink veel koffie met appelpunten met slagroom weg. Ik had geen zin in de kortste weg want dat is dus maar 20 KM dus ben ik afgebogen en heb een hernieuwd bezoek gebracht aan de molens van Kinderdijk. Maar voor ik daar aankwam heb ik eerst het nieuwe fietspad vanaf Alblasserdam over de dijk langs de rivier (tak) de Noord uitgeprobeerd. Nou, de delen die af zijn zijn prima te doen maar omdat er nog stukken ontbreken moet je soms haaks de parallele rijweg op om er enkele honderden meters weer haaks af te gaan om het volgende stuk pad te volgen. Als het helemaal klaar is (er zitten nog stukken tussen waar procedures voor lopen en andere stukken waar vervallen bedrijfsgebouwen staan die, zo schat ik, binnen afzienbare tijd zullen worden gesloopt)is het top, maar nu is het nog geen onverdeeld genoegen. Er is een tijdelijk gedeelte, dat is te smal en hobbelig, hopelijk gaat dat geen jaren duren zo. Enfin, erna tussen de molens door, die vandaag door een zojuist doorbrekend zonnetje in een apart flets ochtendlicht ten toon gesteld waren. Helaas had ik m'n camera onderin de tas zitten en vond ik het op dat moment te veel moeite. Na de molens volg ik vaak een soort kanaal, maar het kan ook een rivier zijn, dat het water uit de polder naar de molens vervoert, schat ik, en dat is een prachtig stuk natuur met een aardig fietspad, waar ze nu opeens met allerlei graafmachines de berm aan het opknappen zijn. Prima, maar het bord 'Fietsers afstappen' hadden de wegwerkers vrijdag laten staan. Ik heb me er niks van aan getrokken en terecht, er was helemaal geen reden voor afstapperij. Een vertrekkende gast bij het cafe kwam een paar minuten na z'n vertrek weer binnen in en zei 'Hee, je motor is van je zijspan afgevallen!' voordat 'ie definitief vertrok. Ja, zo kun je het ook zien, een zijspan zonder motorfiets. Hierna ben ik weer huiswaarts gekeerd, en heb onderweg nog veel racebukkers het schaamrood op de kaken bezorgd door ze ongenadig hard voorbij te zoeven. Goed voor mijn eigen welbevinden..

OBT pica's

Gelukkig heb ik het voor elkaar. Ik had van de baas een Iphone gekregen die ik voor m'n werk nodig heb maar ook prive mag gebruiken. Heel aardig, inderdaad. En daar heb ik de afgelopen weken wat mee gefotografeerd. Ook leuk, maar ik had wat moeite de foto's van de GSM op de pc te krijgen. Eind vorig jaar Itunes geinstalleerd maar zodra ik de telefoon op de pc aansloot direct een crash en een blauw scherm. Gates en Jobs gingen al nooit goed samen. Dus opladen met het meegeleverde stekkertje en niet via de USB aansluiting en na veel klooien heb ik de pics op m'n werk op de pc kunnen zetten. Vervolgens een stick meegenomen en uiteindelijk hier en nu. Dit zijn er een paar:

Sinds mijn terugkeer thuis van de OBT nog geen meter gefietst, mijn knie gun ik eerst genoeg rust. Komend weekend ga ik weer een stukje proberen en bouw het weer langzaam op. Er is ook nog wat te klussen, er loopt wat aan en het kabeltje waardoor je stuur een stukje van je af blijft hangen is gebroken. ik heb op de OBT rubber gekocht wat tussen top en body komt om de klankkast te onderbreken dus dat is ook een aardig klusje en ik moet de schokbrekers nu eens goed onder handen nemen want ze kraken en dat is een geluid wat je blijft achtervolgen en werkt op mijn zenuwen. Daar moet ik trouwens nog wat rubbertjes voor bestellen in Dronten. En wat me deze week te binnen schoot, gezien de elementen die deze week ongeremd tekeer denken te kunenn gaan, is een home trainer. Ik heb er 1, maar zo makkelijk als ik 6 uur in de Quest trap, zo moeilijk heb ik het al na 6 minuten op dat ding. Dus bedacht ik hoe je de Quest en het hometrainen kunt combineren, een oplossing in de richting van die van Wim Schermer, een experiment dat zo erbarmelijk eindigde in een in 20 minuten doorgesleten rol van de rollenbank die hij onder zijn achterwiel had gezet... Toch zoek ik het ook in die richting, maar dan met van die bokwielen, de starre broer van de zwenkwielen. Als je een constructie maakt in een bakje op deze manier dan zou dat toch moeten werken: