De zwakste schakel

Deze tijd maak ik weinig VM kilometers. Woonwerk pak ik vaak de bukker want dat is minder warm, en vakantiegewijs is het ongezellig met de VM, want de rest van de familie moet het met bukkers doen. Toch gistermorgen vroeg, omdat het dan nog lekker koel is, maar weer een tochtje met de Quest gepland, want het blijft kriebelen. Maar ik was nog maar net op weg toen me iets vreemds overkwam. Ik kon trappen wat ik wilde maar deze krachten werden niet op het achterwiel overgebracht. Uiteraard denk je dan dat de ketting eraf is gelopen maar dat was niet het geval. Wat er dan wel mis was werd me duidelijk, nadat ik gestopt was en met mijn hoofd een tijdje onder de 'motorkap' stond te wennen aan de duisternis. De plastic buis waardoor de aandrijvende ketting naar het voorste blad loopt zit met wat tiewraps aan het frame zodat deze op z'n plek blijft, maar doordat er een bindbandje was verdwenen was de buis door de ketting meegenomen, dwars door de voorderailleur heen gerukt en lag een eind over het voorblad zodat het blad geen vat meer had op de ketting, en vandaar mijn loze maalwerk. Maar beroerder was het dat de voorderailleur daarbij stuk gegaan was, het stuk links van de ketting is normaal gesproken verbonden met het deel rechts en dat was nu van elkaar af. Gebroken, en de ketting was er tussenuit. Dat het gebroken was, daar kwam ik vanmorgen achter, toen ik de zaak ging onderzoeken. Gisteren heb ik het provisorisch op moeten lossen, door de derailleur helemaal links te schakelen en de ketting op het grote blad te hijsen, die liep dan netjes vrij, rechts naast de voorderailleur langs en zodoende kon ik voorzichtig de 12 km huiswaarts afleggen. Geen last van zwarte handen, ik had latex handschoentjes mee, heb al eerder onderweg met dit bijltje moeten hakken. Vanmorgen dus de Quest op de snijtafel gezet en de top eraf gehaald. Gelukkig had ik de top alleen vastgemaakt met tape(dat ik weer kon hergebruiken door het op een stuk kunststof wasbakafvoerpijp op te rollen en er na de klus weer af te rollen en te plakken). Daarna de kettingbuis met een scherp stanleymes stukgesneden en van de ketting afgehaald en weggegooid, omdat dit ding me al vaker problemen heeft gegeven en ik al besloten had voor een l-profiel(voor de kenners een hoeklijn) van kunststof dat voortaan mijn rechterkuit voor kettingvet moet behoeden. Ik heb een oude strop van een van mijn vorige motorfietsen vormgegeven rond de vierkante framebuis en daar een beugeltje op gemaakt dat de hoeklijn vooraan op zijn plaats houdt, en achteraan met een tiewrap aan een pootje van de stoel. (het is nog een oude modelletje dat in het midden op het frame is gemonteerd ipv zoals tegenwoordig aan de wielkasten). Bijgaand wat foto's.

Heartbeat

Nee, dit stukje gaat niet over Buddy Holly en zijn hit met die naam halverwege de vorige eeuw, maar over de hartslagmeter die ik gekocht heb. Ik had er al een, met een horloge erbij, maar alles wat je daarmee doet is op het moment dat je sport, en er erg in hebt er even op kijken. Deze nieuwe 'sluit ik draadloos aan' op mijn smartphone en gebruik dan de onvolprezen app van Adidas (zie mijn beschrijving hier) onderweg, die dan van alles registreert. Aan het einde van je 'workout' kun je alle gegevens syncen met de internets en zowel via de app als het web later raadplegen. Routes, totalen aan km's, calorieën en uren. Maar er is meer, je kunt ook trainingsschema's samenstellen op de site en dat op basis van wat je wilt bereiken, zoals gewichtsverlies of sterker of sneller worden etc. en die dan in een schema voor de komende weken opslaan. Ondanks dat ik al met veel plezier fiets en m'n kilometertjes maak, ook niet-ww-verkeer, toch geeft dit een extra dimensie aan mijn fietsbelevenis, ik heb er nog meer plezier in. En het mooie is dat je er door de coachstem op gewezen wordt als je onder of boven het op dat moment gewenste hartslagnivo zit, en die nivo's worden vastgesteld in een asessment training, maar je kunt ze ook handmatig via de site instellen. Hier een paar screenprints van de site:

Verder kun je als je wilt de trainingen, maar ook je 'achievements' die je bereikt sharen via 'gezichtsboek' en Twitter. Achievements zijn mijlpalen zoals het verbranden van 10000 calorieën of het wederom volmaken van een rond getal aan kilometers, je snelste km tot dan etc. Ik sport voor mezelf dus ik share niets, alleen mijn belevenissen en opmerkelijkheden of tips, zoals dit hier. Vraag niet hoe het kan. En nee, ik heb geen aandelen Adidas.

Ongelijk liggende tegels

Ja inderdaad, niet op een fietspad deze keer, maar in mijn badkamer. Toen ik een jaar of 3 a 4 geleden dit huis kocht heb ik het eigenhandig helemaal opgeknapt, en de wc en de badkamer helemaal vernieuwd. Helaas is er toen wat mis gegaan met de hechting van de tegels op de ondervloer of tussen het egalisatiemiddel en het beton. Of het voegmiddel was niet waterdicht, ik weet het niet maar er gingen steeds meer vloertegels hol klinken en op een gegeven moment (un momento dado..) stap je op een tegel en komt er een golfje vocht onder vandaan. Balen, alle werk voor niks. Dus dat moest opnieuw, bedacht ik mij aan het begin van het jaar. En omdat ik nogal eens afgebrand ben als ik thuis van de fiets stap van het werk-woon-verkeer (ik kan nou eenmaal niet rustig aan doen, op de fiets dan, want op de 3zits lukt dat uitermate goed) heb ik er in de 3 weken die ik er nu voor heb (naast mijn fulltime baan en een huishouden) voor gekozen deze tijd met het OV te reizen zodat ik de energie dan in de werkzaamheden kan stoppen. Met als gevolg dat ik al dik anderhalve week geen fiets, laat staan een Quest heb aangeraakt en twee- a driewielergewijs dan ook niks te melden heb, behalve dat het al weer heel erg kriebelt. Ik kan niet wachten tot die ellendige vloer ligt. Het valt qua hoeveelheid werk wel mee maar je hebt doordeweeks maar een paar uurtjes, en na het slopen komen tussen de klussen door de wachttijden. Eer je egaliseert moet je voorstrijkmiddel op de ondergrond smeren, en dat moet dan tig uur drogen, dan egaliseren, en alles in 1 keer anders weer voorstrijken en wachten, gietmortel voor een superstrakke afwerklaag, ook wachten, tegelen, wachten, voegen, wachten, kitten en dan na nog een dag wachten kan ik eindelijk de douchehoek weer terugplaatsen en op mijn lauweren gaan liggen fietsen . . .

Mijn favoriete fietspomp nu in de aanbieding!!

Nu eens niks over de Quest belevenissen, maar een gratis tip voor heel fietsend Nederland, maar vooral voor de wielrijders die houden van een netjes en exact op druk gebrachte band onder hun vervoermiddel. Heb je een Bike-Totaal filiaal in je buurt dan is dat boffen, want daar hebben ze nu een perfecte edoch goed betaalbare fietspomp in de aanbieding. Ik kan het weten, ik heb 'm zelf nu zo'n anderhalf jaar en ik kan er alleen maar de loftrompet over steken. Hij doet zijn werk al die tijd probleemloos, kost niet veel kracht, roest niet, toont de druk netjes en past inderdaad op alle soorten ventielen. Er staat dan wel biketotaal-nl op maar dat mag de pret niet drukken. Want ik heb niks met Bike-totaal, onze locale BT is een nurks en norsig type dat me altijd veel te dure spullen probeert aan te smeren terwijl ik zelf precies weet wat ik wil en wat dat moet kosten. Dezelfde spullen zijn bij BT vaak duurder dan 'elders' maar dat gaat niet op wanneer je deze pomp met eigenlijk een ongekende prijs prestatieverhouding daar aanschaft tijdens de aanbiedingsperiode. Normaal 25 euries, nu maar 11. En iedere Euro keihard waard! Ik moet wel melden dat dit mijn 'thuispomp' is want hij is iets te robuust om in de Quest mee te nemen voor het betere pompwerk onderweg. Maar als 'ie toch niet mee hoeft mag 'ie best robuust wezen dunkt mij, vandaar deze gratis tip. In de locale folder omschreven als "Hogedrukpomp voor Hollands, Frans en autoventiel, pompt tot 11 Bar en heeft een duidelijke manometer". Geen woord van gelogen! Geen loze marketingpraat zoals we gewend zijn. Deze pomp is niet voor deze prijs op internet te vinden,(wel voor de volle mep) maar staat in de folder zoals deze locaal door de filialen hier worden verspreid, dus ik weet niet eens zeker of deze pomp in heel Nederland hetzelfde kost. Hij ziet er in ieder geval zo uit, met een toepasselijke oranje EK voetbalachtergrond, ook gezellig.

Stink er niet in!

Deze keer weinig over mijn belevenissen met de Quest, allen zaterdag een rondje Alblasserwaard, even langs de molens in Kinderdijk, want ik blijf dat toch heel mooi vinden en ik vind dat een kleine moeite vergeleken bij sommige toeristen die de halve wereld afreizen om in Kinderdijk het erfgoed te komen aanschouwen. Ik kan daar blogs over volschrijven maar dat komt nog wel een keer.

Dit gaat over een voorbeeld van de policy die grootwinkelbedrijven hanteren bij het verlenen van garantie. Mijn jongste zoon heeft een Nikon D3100 en daar is hij reuze zuinig op. Dus wie of wat schetst onze verbazing toen het voorste beweegbare deel van het 'standaard' objectief opeens deels los bleek te zitten en ratelde bij het automatisch focussen. De kids wisten van niks dus ik ging met de lens terug naar de leverancier, Saturn op het Zuidplein. Allervriendelijkst werden we te woord gestaan, de lens werd ingenomen en we kregen een bewijsje dat we de lens hadden ingeleverd, met een omschrijving van de klachten. We zouden bericht krijgen. Inderdaad, een paar dagen later was er een papieren brief, waarin we een aantal kantjes a-4 aantroffen die ons 'onomstotelijk' duidelijk moesten maken dat het onze schuld was, er was geen twijfel mogelijk, dat het kwam door stoot, duw- of whatever krachten waardoor de lens stuk zou zijn gegaan. Ik nogmaals een hartig woordje met de kinderen gewisseld maar zij hadden het in ieder geval niet gedaan. Dus waar haalt Saturn die overtuiging vandaan? In de envelop ook een antwoordkaartje met 3 opties: ik wil de lens gerepareerd terug (wat 2 keer zo duur was als een nieuw objectief) ik kon de onderzoekskosten betalen en dan kreeg ik de lens ongerepareerd terug of ik kon 'zonder verdere kosten van de lens afstand doen'. Alle drie keuzes van niks want we hadden de lens alleen op een normale manier gebruikt, bewaard in een cameratas, nooit gestoten of laten vallen, in de 8 maanden dat we 'm hebben. Dus ik heb maar een brief geschreven dat we de camera alleen normaal gebruikt hadden en dat het dus aan de deugdelijkheid van de camera lag. En dat het belachelijk was dat ik zonder ervoor gewaarschuwd te zijn al sowieso aan 33 euro onderzoekskosten vastzat. Okee, ik kon daarom de lens gratis maar ongerepareerd terugkrijgen. Daar ging ik niet op in. Anderhalve week later weer een brief waarin deze keer ook foto's, waaruit we op hadden moeten kunnen maken dat het toch echt onze schuld was en 'er was geen twijfel mogelijk'. Weer de a-4 tjes waarop allerlei voorbeelden van hoe de schade ontstaan zou kunnen zijn: Door te rennen haalt u nog net de lift maar uw tas raakt daarbij de liftdeur, of uw koffer zit zo vol dat u kracht uit moet oefenen om deze te sluiten etc. Mooie fantasieën. Wederom heb ik teruggeschreven, dit keer dat de foto's mij er niet van overtuigden maar eerder dat de kleine kunststof ringetjes die het euvel blijkbaar veroorzaakten er op de foto's wel heel fragiel uitzagen en dat ik me dus heel goed kon voorstellen dat dat stuk ging tijdens 'normaal gebruik' en dat ik hun foto's nou niet direct als bewijs zag dat IK de schade zelf veroorzaakt zou hebben. Ten 3e male ontvingen we de standaard a-4'tjes met de standaard verhalen over het mogelijke ontstaan van de schade. Maar met het inleveren van de lens was er ook een ander trajectje gestart, dat van de technische dienst die meldde dat we nou toch snel dat keuzebriefje op moesten sturen want anders zou het 'object' ongerepareerd retour worden gestuurd. Ach dacht ik, dan moet dat maar dan hebben we de lens in ieder geval weer terug en ga ik daarna de strijd nog verder aan met een beroep op de garantie. Dus gisteren weer naar de 'klantenservice' alwaar we de lens kosteloos in ontvangst konden nemen. Maar wat me direct opviel is dat op de bon die ik voor 'n neus kreeg stond dat de lens 'GEREPAREERD' retour was gekomen. En inderdaad, thuisgekomen bleek het objectief weer ouderwets dienst te doen. Merkwaardig en verrassend, maar misschien wel logisch. Als de techneut de zaak open heeft en de oorzaak is bekend en een vervangend onderdeel kost geen vermogen is het veel logischer die reparatie dan gelijk maar uit te voeren dan de zaak open te laten liggen tot beslecht is wie de rekening mag betalen. En dan stuur je je klant een schokkend relaas met de melding dat de klant toch echt zelf mag betalen. Veel mensen zullen bij de eerste brief al denken "jammer, dan betaal ik maar". En degen die niet direct overstag gaat zal wellicht na de 2e brief ook 'breken' en betalen. En als je dan nog je rug recht hebt en het aandurft de Saturn garantiepolicy te weerstaan, nou dan bof je misschien wel en kost de reparatie noppes. Dus laat je niet overdonderen met allerlei verhalen over hoe het is gekomen, maar volhard in het juiste. Heb geen haast, eis je object terug en met een beetje geluk is de reparatie uitgevoerd...

Naar Zeist en Parijs

De laatste weken staan in het teken van rechtop op een bukker met loopsnelheid van a (Parijs) naar b (Rotterdam) oefenen. Ik ga naar m'n werk ook op een stadsfiets. Om daar nog even aan te ontsnappen en lekker te liggen en flink op te schieten, ben ik voor de verandering bij m'n broer in Zeist koffie gaan drinken. Ik heb bij Ridderkerk het pontje genomen, daar waar veel toeristen oversteken die het 19 stuks tellende windmolenpark bij Kinderdijk gaan bezoeken. Daar vaart dit pontje een driehoek en in Krimpen aan de Lek ging ik van boord. Een cruise gemaakt met een luxe schip, voor 1,50 Euro. In Krimpen was het halve dorp opgebroken, net als de vorige keer dat ik er was. Joost mag weten waarom dit jaren moet duren maar van het fietspad, dat de Fietsersbond me adviseerde is de eerste 5 kilometer verdwenen, bagger geworden. Dus na wat heen en weer klooien hervond ik de geplande GPS route en toe begon het grote genieten want de route dwars (of diagonaal meer) door de Krimpenerwaard naar IJsselstein is een groene, landelijke, veelal autoluw geheel, een eldorado voor rustzoekers. Dus daar heb ik werkelijk genoten van de natuur, het zonnetje en het fietsen. Daar aangekomen hebben we gezellig bijgepraat, samen boodschappen gedaan en gegeten en de Roze trui een etappe zien rijden. Daarna nog wat detectives en heerlijk snurken. De volgende mogen na een stevig ontbijt weer op de terugweg, deze keer over de Algera- en van Brienenoordbrug, omdat ik twijfelde of de pont op zondag wel vaart rond de tijd dat ik over wil. Bleek maar 2 kilometer verder te zijn dan via de pont, en natuurlijk met wat meer klimmen en dalen. Maar dit was een heerlijk weekendje, vanaf nu is het tot en met Pinksteren alleen maar bukkeren en langzaamaan.

Ik heb de hele route uit Parijs in de GPS gezet, want een paar weken terug tijdens het oefenweekend reden we een paar keer verkeerd, en dat is heel erg frustrerend voor de lopers, en dat kwam volgens mij door de papieren routekaarten die je in kou, wind, regen en duisternis moet zien te volgen terwijl je de loper moed inspreekt, 'uit de wind' houdt en ten slotte ook nog de gewenste snelheid aanhoud. Gisteren even een stukje geprobeerd, in de felle zon is het geheel goed af te lezen, en in het donker ook (in een tunneltje even geprobeerd) dus ik hoop dat we wat voordeel hebben van het gebruik van de Garmin Oregon. Ik zoek eigenlijk nog een goede houder voor de Oregon op het fietsstuur, maar de standaard oplossing die Garmin zelf verkoopt schijnt but te zijn.

Top wafels

Gisteren stond de Stroopwafeltocht op de agenda. En omdat het weer toch wel heel erg meewerkte en ik er de afgelopen dagen een beetje naar uit keek, ben ik lekker op pad gegaan via de vooraf met hulp van Fietsersbond.nl vastgestelde route. Het zonnetje scheen er flink op los, zodanig dat ik aan het einde van de dag zelfs een kleurtje had opgelopen. Maar er stond een fris dun windje dus ik ben in mijn fietsshirt met korte mouwtjes maar dan wel onder de schuimkap vertrokken en aldus richting de Waag in het nog immer schilderachtige Gouda gereden. Ik was daar netjes op tijd, genoeg ruimte om een rondje rond het oude stadhuis op de markt te maken, gezellig druk want er was een soort markt gaande. Even de clicker onder m'n linkerschoen vastgedraaid met de multitool, want deze werkt zich blijkbaar los. Heb ik die dag nog een keer moeten doen, deze keer wat meer kracht gezet bij het vastdraaien. Ook even wat tourists te woord moeten staan, die Fransen beginnen altijd direct over de moteur, (Oui, c 'est moi) maar wel grappig, al die belangstelling. Op dat moment gaf Bram acte de presence met zijn Quest, en er waren er nog 3, allemaal geel, van Marcel, Jules en Elly, en een flink aantal open liggers, twee roeiers en wat tandems, zo'n 26 mens, al met al een flinke opkomst.

Direct werden de verrassingen rondgedeeld en na wat groepsfoto's gingen we op pad.

Een mooie tocht, rustig aan gereden, ook goed voor de sociale contacten, tussenstop bij fort Wierickerschans bij Bodegraven, (Helaas niet bij Brouwerij de Molen in Bodegraven, waar we wel langs kwamen, en waar ik wel vaker een stoppie maak vanwege hun superbieren) alwaar koffie met appelgebak gretig aftrek vond, en erna wederom vervolgd, door leuke plaatsjes maar ook door Gouda, wat een aardige fietsstad is voor zover ik heb kunnen vaststellen. Veel autoluw maar ook wel veel opgebroken. Het eindpunt van de route was verrassenderwijs niet de Waag waar we gestart waren maar het woonadres van de organisators die niets dan lof verdienen voor dit grandioze initiatief en de vlekkeloze organisatie, en het hield maar niet op, want we werden ook nog uitgenodigd voor een drankje. Aangezien ik nog een 30 km voor de boeg had, en de route de stad uit me niet helder voor de geest stond ben ik met Bram meegereden naar de Markt vanwaar ik mijn heenroute weer op kon pikken en aldus nog even de pedaaltjes flink heb laten tollen om thuis moe maar voldaan languit te gaan op de bank. Zo hoort een dag van een VM-er eruit te zien. Toppie.