Enthousiast

Afgelopen week hoorde ik een hardlopende collega, die zeg maar als sport hardlopen heeft, vertellen over Micoach van Adidas.(http://www.adidas.com/nl/micoach). Het klonk zo interessant dat ik later even het naadje van de kous heb gevraagd. Micoach is een website en een app van Adidas en ook al heb je nog geen schoenveter van dat merk, dan nog kun je gratis en voor niks van deze faciliteiten gebruik maken. (dat is: als je toch al een computer, een internetverbinding en een smartphone (ter beschikking) hebt) Micoach is zoals het woord al zegt een persoonlijke coach die jouw bij je sportieve bezigheden kan begeleiden. Je kunt op de site trainingsschema's etc aanmaken en die gaan uitvoeren. Dan zet je zodra je start met sporten (vaak fietsen in ons geval) je app aan op je smartphone en dan krijg je vanuit die phone commentaar. Ik heb het zo ingesteld dat er om de paar kilometer wordt verteld wat de gemiddelde snelheid was maar er is veel meer mogelijk, want via gps wordt je snelheid bijgehouden, de hoogteverschilllen in je route, en op basis van je gegevens wordt het calorienverbruik ook berekend. Als je verder wilt gaan kan dat, je kunt er een hartslagmeter op aansluiten en dan via de (instelbare)coachstem horen of je tijdens je inspanningen al dan niet in de gewenste hartslagzone zit. Al de gegevens kunnen in de Smartphone worden opgeslagen en kun je syncen met de database waarin je prestaties worden bijgehouden. Zowel in de app als op de site kun je je prestaties, en grafieken maar ook je routes terugvinden. Het is goed te combineren met muziek van je gsm (je kunt de muziek mixen met de geluiden van de coach) maar of het samengaat met bijvoorbeeld navigatie weet ik niet, dat doe ik met mijn Oregon. Het gaat allemaal bijna vanzelf, slechts een paar tapjes op je scherm. Alleen het sporten moet je nog zelf doen maar dat deed je toch al.....

Gecrashed

't Is weer zover. Vanmorgen lag ik weer op het asfalt. Een dame van een jaar of 15 ging per fiets zonder omkijken of aangeven linksaf terwijl ik ze inhaalde en ik kon niet meer remmen, alleen sturen. Helaas zo scherp dat de Quest omrolde en op de linkerkant doorgleed. Geen gewonden, alleen leed... Ik mis wat vel van m'n elleboog, een schaafplek op m'n fietshelm (jawel!) en veel te weinig vrije tijd de komende weken want de schade is: veel krassen en gebarsten polyester waar de spiegel vastzit, en het steeltje van de linkerspielgel is half doorgesleten. Ik was @#$& net klaar...

Toppertje

De Sigma fietscomputer is een succes. In eerste instantie monteerde 'ie gemakkelijk, maar tijdens de eerste rit gaf 'ie al na 7,5 KM de pijp aan Maarten. Ik dacht dat nog op te kunnen lossen door de afstelling opnieuw te doen, om wat te proberen maar het is gewoon een kwestie van nieuwe CR2032 celletjes in de sensors (5 stuks voor een knaak bij Zeeman, Maxell, dus geen C-merk) en ze gaan als de brandweer(quest). Verder geen gezeur meer gehad en dus een aanrader voor ieder die zo'n geval wil gaan monteren: vervang eerst de batterijen. Er zit bij aankoop voor in de computer een nieuwe bij dus je hebt er 2 nodig.

Verder, nu met zeuren. Tegen de gemeente Rotterdam en Barendrecht en andere woonplaatsen hier in de omgeving. Behalve Zwijndrecht, want daar is het afgelopen jaar hard gewerkt aan de fietsersveiligheid. Men heeft, gloria in dinges enzo, in 1 keer in het hele dorp alle fietspaden op rotondes voorrang gegeven en bij meerder oversteekplaatsen het rode fietspad doorgetrokken dwars op het zwarte asfalt van de hoofdrijbaan. Wat daar dan dus opeens geen hoofdrijbaan meer is. Het fietspad is de hoofdrijbaan! Goed bezig. Alleen jammer dat iedere gemeente daar een eigen plasje over doet en dat lokaal op de eigen manier regelt. Ga je hier in de omgeving een rondje fietsen dan is het altijd weer een verrassing of je voorrang hebt of niet. Jammer, lastig en gevaarlijk. waarom niet landelijk 1 manier: overstekende fietsers hebben voorrang, desnoods af te dwingen met drempels of andere snelheidsremmende maatregelen voor snelverkeer. En handhaving, agenten..
En nu ik toch bezig ben: kap es met die haakse bochten in fietspaden, versmallingen waardoor je te veel op je stuurwerk moet letten en te weinig op het overige verkeer(lange foto, aanleg fietserschicane aan de Maasboulevard (of broken speed), ipv dat ze hier auto's laten afremmen, het is ten slotte zo'n (hele verkeerde) benzinepomp dus stoppen moeten ze toch), verkeerslichten die belachelijk lang op rood staan voor fietsers, detectielussen in het fietspad die het gewoon niet doen, op een knopje drukken als je bij het verkeerslicht aangekomen bent, fietsers af laten stappen (ook lange foto) als er weer er geklust wordt naast de 'hoofdrijbaan' en er dan dus maar weer een stuk fietspad moet worden opgeofferd want het heilige blik moet voort kunnen blijven razen. Wat hebben we hier eigenlijk voor bestuurders? Zo doen ze het in den Haag, (grote foto) kijk es hoe het ook kan. Zo, dat ben ik weer ff kwijt.

Gesigmatiseerd

Vanavond heb ik de Sigma fietscomputer in een peop en een zucht ingebouwd in mijn vintage Quest (van het begin van deze eeuw..)Ontzettend gemakkelijk ging dat. Gelukkig had ik genoeg tiewraps in huis want het setje was niet zo compleet als de Ikea meubelstukken die ik in mijn glansrijke meubelmakers carrière(als amateur) in elkaar heb geschroefd en geklikt want ik kwam een tiewrap te kort. Geen nood, de cadanssensor is uiteraard bedoeld voor een bukkert en niet voor de vierkante alu pijp die als een ruggengraat van achter tot voor door de Quest slingert en de boel stevigheid geeft of op z'n plek houdt. Met langere tiewraps was ook dat een fluitje van een stuiver(inflatie). Er zit een plakmagneetje bij met een opzetstuk zodat wanneer de ruimte tussen de cranck en de sensor te groot zou zijn door wellicht een enigzins afwijkende constructie van je fiets, dan kun je daar wat mee variëren. Ik heb dat opzetstuk niet nodig, daarmee kwam de cranck niet langs de door mijzelf zo creatief in elkaar geknutselde ophangbeugel van de vanuit de cockpit verstelbare koplamp. Erna ook nog een minitiewrap er doorheen en om de cranck en hupsakee, klaar.

De sensor aan het wiel was uiteraard wat meer werk maar ook dat viel reuze mee, de afstand tussen de sensor en het eenvoudig opklikbare spaakmagneetje komt, net als bij de cadanssensor, niet zo nauw. Makkie dus. En de computer zelf: een plakje klittenband op de achterkant geplakt en gewoon daar geplaatst waar de Cateye jaren zat. Als ik wil weten hoe hard ik nu wel weer ga kijk ik daar dus daar zit 'ie voorlopig, maar nu ik dit zit te tikken bedenk ik me dat de keuze uit mogelijke locaties voor de computer nu heel wat minder beperkt is, zo zonder kabeltje. De enige beperking is de maximale afstand tussen de zendertjes van de sensors en de ontvanger, dus de computer zelf. Dat zou volgens de bijgesloten handleiding maximaal 90 cm mogen zijn. Ach hij zit nou en doet het dus we zien wel. Hij kan zelfs aan de binnenkant van het vizier, ook geen licht meer nodig onder de kap. En de batterijtjes zouden het een jaar volhouden volgens het manual, dus dan ben ik weer aan de beurt, misschien wel eerder want wie weet hoe lang dit setje al op de plank ligt ?

Meten is weten

Vandaag is mijn nieuwe draadloze fietscomputer gearriveerd. Ik tob al tijden met de eerste montage Cateye die tegenwoordig vaak op nul blijft staan, ook als ik voor mijn gevoel wel fiets.. Hij is gewoon stuk. In het begin sprong 'ie nog wat heen en weer tussen bijvoorbeeld 30 en 15, en dan begreep ik wel wat het moest zijn. Maar alleen maar nul aangeven, of helemaal niks, zoals 'ie in ruststand staat in de garage. Dat werd ik zat dus vorige week maar weer 'ns het linker wiel eruitgehaald en inderdaad, het draadje was weer 's door, het plastic omhulsel nog niet maar de kern blijkbaar wel, zat heel klem onder de tiewrap, misschien was dat wel de oorzaak. Ik dus geprobeerd door de draadjes aan het deel dat nog aan de teller zat bloot te maken en tegen elkaar aan te bewegen en ja, toen zat er weer leven in. Daarna de eindjes aan de sensor ook blootgemaakt en verbonden met de computer en jammer maar helaas, de sensor had ook de geest gegeven. Dat was er een van een goedkoop Actiontellertje dus die zijn niet direct jottum. Deze had ik er een half jaar geleden ofzo aangesoldeerd en dus heb ik er vorige week maar weer een andere oude sensor aangemaakt, nu van een Sigma, waar ik de computer zelf van verloren was. Dat werkt nu weer een weekje maar ik heb, om er voor altijd vanaf te wezen een draadloos setje aangeschaft, gelijk maar met een cadansmeter. Je leest over draadloze fietscomputers dat er veel storing op kan treden, veroorzaakt door allerlei ander gadgets die wij en onze medemens tegenwoordig nodig hebben om onze dagelijkse dingen te kunnen doen. Maar deze heeft een gecodeerd digitaal signaal zodat storingen tot het verleden behoren, als ik de marketeers van dit gadget mag geloven. Het is de Sigma STS 1609 Cadence, op dit moment voor rond 50 euro te koop. Hij heeft alle gewone functies maar ook temperatuur en, nog handiger, achtergrondverlichting, ook al had ik 'm daar niet speciaal voor gekozen. Er zijn nog uitgebreidere apparaten tegenwoordig, met gps, maar dat heb ik al, en met hartslagmeting etc maar ik heb al zo'n sporthorloge waar ik de hartslag mee kan meten. En deze kun je ook op de PC aansluiten, optioneel, om daar je prestaties op te slaan en in grafiekjes te zetten etc. Ik ga 'm morgen inbouwen in de Quest. Ik heb 'm vanavond al uitgepakt en een beetje uitgeprobeerd, de handleiding en montagetips doorgenomen, videos bekeken en nu kan ik aan de slag. Ik ben benieuwd..

Fietshelm

Ik lees links en rechts weer allerlei verhalen over fietshelmen. Mensen die zeggen niet meer te gaan fietsen als een helm verplicht zou zijn. Ik draag dagelijks mijn fietshelm op en neer naar Rotterdam, maar vooral omdat ik zo lekker achter het grote zelfgeknipte vizier kan schuilen voor de ijskoude zuidooster of de druppels uit die donkergrijze regenwolken. Als bijkomend voordeel heb ik dan ook nog iets op m'n hoofd dat schokabsorberend zou zijn. In mijn velonistentijd heb ik slechts 1 keer een koprol gemaakt terwijl ik in de Quest zat, en toen droeg ik mijn helm ook. Door de schuiver was de helm heel ver achterovergeschoven en kwam mijn gezicht zover bloot dat ik een snee in m'n neus opliep terwijl ik de snelheid eruit aan't halen was door met mijn aangezicht als remschoen de vers gespitte grond als remtrommel te gebruiken. Sindsdien betwijfel ik het nut van de fietshelm. Voor een Questeur dan, want met de bukker heb ik wel eens een klapper gemaakt waarbij mijn helm het bevroren asfalt gemeen hard raakte en me zo voor een -schudding behoedde. Maar eens, het is geen smoel. Vooral het oudere model racefietshelm, dat ik nog heb, staat eigenlijk tamelijk dom bovenop je hoofd, en biedt mijns inziens nauwelijks bescherming behalve als je met je hoofd vooruit ergens tegenaan zou komen, dus als je al bukkend en naar beneden kijkend tegen een obstakel zou rijden. Dat gebeurt lijkt me zelden, eerder knalt je hoofd zijdelings ergens tegenaan en dan heeft dat hulpstuk bovenop ook weinig nut. Echt nuttig zou een integraalhelm zijn maar daar zie ik niet direct hele hordes enthousiaste fietsers mee de weg op gaan. Ik heb zelf gekozen voor een ski/snowboardhelm die niet alleen aan de zijkanten wat extra bescherming biedt maar oook in de winter nog wat warmte geeft en waaraan een immens vizier hangt.
Ik denk dat je het gewoon aan de fietsers zelf moet overlaten. Ik ga 's zomers ook niet met een helm op fietsen, tenzij ik in een groepje met de racefiets op pad ga waarbij de snelheid en dus het risico soms best kan oplopen. Dat doet het trouwens ook als ik met 75 door een tunnel bler, en dan soms stilsta bij het feit dat ik geen gordel draag in de Quest, die je op je relatief veilige plek binnen de Quest zou houden als het misgaat en de mobiel om je heen houdt totdat je stilstaat.
Maar ik ben vooral blij dat ik zelf kan uitmaken of ik een helm op wil, afwegend of de voordelen opwegen tegen de nadelen, iedere rit opnieuw. Maar stoppen met fietsen als de helm verplicht wordt? Dat nooit..

Vorst Vorst

Dooien, dat doet het, en flink. Rond de middag was het nog vooral wit wat ik vanuit het raam op kantoor waarnam, een paar uur later was het een grauwe natte boel, maar wel boven nul. Ik ben geen schaatser, geen wintersporter maar meer een zonaanbidder, en daar heb ik de eerste week van februari van mogen genieten op Gran Canaria. De overgang heen was niet zo groot, toen ik hier vertrok was het (voor de horrorwinter ;-) nog een graad of 10 en toen ik daar aankwam een graad of 14, de gemiddelde minimumtemperatuur daar. De hele week lekker weer gehad, soms 25 graden, wat bewolking, wind maar heerlijk om wat te fietsen en rond te hangen. Plaatje gemaakt door HansvdM..

En toen weer terug, onze vlucht vertrok tegen de avond, daar overdag nog een graad of 25 en toen we hier ruim na middernacht op Schiphol aankwamen was het - 14: van korte broek naar hemd met trui en dikke winterjas, handschoenen en muts. Dat deed zeer. De auto was compleet dichtgevroren dus we zijn nog een kwartiertje aan het klooien geweest om de bagage erin te krijgen. Starten deed 'ie gelukkig prima dus we zijn best voorspoedig thuisgekomen, maar enorm wennen, eigenlijk heb ik het nog steeds koud. Met als gevolg dat ik mezelf er nog niet toe heb kunnen 'vermannen' om de Quest weer es uit de garage te halen en te gaan fietsen. Als je eenmaal op gang bent gaat het best maar voordat je zit ben je compleet doorgekleumd. Ik zal de automatische garagedeuropener maar eens in orde maken, die zit er al jaren op maar de vorige eigenaar van dit huis heeft 'm nooit aan de praat kunnen krijgen, en ik heb er nooit behoefte aan gehad, tot nu. In de garage brand de kachel! Dat is effe wat anders, dan kun je 's morgens geheel op temperatuur vertrekken, effe zwaaien met de AB, de deur uit en deur weer dicht, en 's middags zo zonder uit te stappen de warme garage in en de deur weer dicht voordat je uit je warme bakkie stapt. Maar ook de slechte fietspad-omstandigheden hielden me tegen, glad en koud is voor mij genoeg om niet al te graag de weg op te gaan. Dit geheel in tegenstelling tot de omstandigheden met de Oliebollentocht, dan maakt he me niet zo heel veel uit want daar groei je naar toe;-) Gelukkig lijkt het er nu op dat koning Winter (Vorst Vorst dus) een ander land bezoekt dus kan ik snel weer questen naar hartelust..