Nazomertreffen Goirle

Heerlijk nazomerweer was het dit weekend. Wij boften maar. Vrijdag zijn Gé en ik naar Goirle gefietst, voor mij een afstand van 75 KM, peanuts als je hoort hoever anderen (op de fiets) zijn gekomen, uit Groningen en Putten bijvoorbeeld. Er waren wel veel deelnemers met de auto, dat viel me een beetje tegen. Vooral vrijdag was het, behoudens de stortbuien 's morgens heel vroeg, prachtig fietsweer. Lekker buiten met mekaar babbelen en iedereen zien aankomen, want we waren er best vroeg. Dit gaf ons mooi de tijd om een slaapplaatsje in een van de slaapzalen of een plek voor het tentje te scoren en op te zetten. De slaapzaal waar ik een plek vond was volgestampt met stapelbedden, maar gelukkig was niet iedere bed bezet, anders zou het wel een benauwde boel worden lijkt me.  Maar douches en wc's zat en de keuken zag er ook goed uit. Daar zouden we later nog achter komen hoe goed. 's Avonds werd heerlijk Indonesisch eten bezorg, fantastisch. Na een gezellige avond in het zaaltje (waar het geroezemoes helaas af en toe uitgroeide tot bijna oorverdovende proporties,) en na voldoende drankjes en een verkwikkende douche geslapen. Helaas had ik in de VM geen plek om een kussen mee te nemen en daar heb ik spijt van, want een opgerold geheel van broek, trui en handdoek kan niet echt de real thing vervangen en daardoor, en door het gesnurk en gepiep van de bedden in het zaaltje was ik vaak wakker. Maar ja, een slaapzak of ander dingen thuislaten is ook geen optie.
Misschien ga ik nog eens een bagagerekje bedenken wat ik achterop de Quest kan doen en daar dan bijvoorbeeld een waterdichte zak op met extra spullen. Dan heb je ook niet het probleem dan de achter in de Quest gepropte spullen zorgen dat je wielkast of ketting aan gaat lopen en kun je wat meer meenemen zonder dat je direct een trekhaak en een aanhanger hoeft aan te schaffen.
Zaterdag was het voor mij (en sommige anderen)een verassing dat je zelf wat te eten moet regelen als ontbijt. Gelukkig eet ik 's morgens weinig en had ik nog genoeg proviand in de Quest dus geen probleem. Daarna stonden er 2 toertochten op de planning. 1 van 50 en 1 van 75 km, die je kon doen of zelfs afwisselen, de route was op 2 extra lussen na dezelfde.

Plaspauze in het bos

De pauze was gepland bij een goeie kennis van de organisatie, die probeert een ideologisch biologisch dynamisch natuurvriendelijk leven te leiden met gebruik van zo min mogelijk netstroom, leidingwater of aardgas, en veel hergebruik, special houtkachels enzo, en ze woonden  in een Mongoolse tent,  leuk om eens te zien.
De lunch werd daar ook verzorgd, maar ik kreeg de indruk dat dat niet hun corebusiness is, want ik heb zelden zulk droog brood gegeten. Een aanfluiting, ik vond dat zeker geen 8,50 euro waard, een paar uitgedroogde boterhammen met kaas en beleg uit een pot, een tomaat, een ei, een appel en wat drinken. Armoe. Jammer, als je je ideeën wilt promoten moet je het volgens mij anders doen. Voor dat geld eet ik een paar dagen heel wat beter in de bedrijfskantine. Raymond had op de mailinglist een goed punt, maar werd daar min of meer weggehoond, naar nu blijkt onterecht.
Nou ben ik ook niet van de geitenwollen sokken, ik vind fietsen met de Velomobiel gewoon leuk en daarom ben ik er graag bij, maar sommigen schieten wel door in hun gezondheidsdrang. Vegetarisch eten etc, moet iedereen voor zichzelf weten maar zo krijg je het een beetje opgedrongen, jammer.
Daarna hebben we de tocht afgemaakt onder een wat dreigende lucht, maar gelukkig hielden we het droog, mede met het oog op de zandpaden die het en der in de route opgenomen waren en waar niet iedereen even enthousiast over was. Bij terugkomst ging een deel van de mensen direct aan de slag om ontzettend lekkere wraps te produceren, en dit smakelijke geheel werd afgesloten met een toetje met fruit, chocola, slagroom en drank etc naar keuze, heerlijk.
Zondag morgen weer op huis aan, we hadden afgesproken bijtijds weg te gaan. Zo gezegd zo gedaan, na een bak koffie en nadat de spullen allemaal weer in de VM waren geladen zijn we weer naar huis gereden, alweer met prachtig weer. Geen zuchtje wind, wel bewolkt maar daar kwam regelmatig een zonnetje doorheen, verder geen panne of ander malheur, geweldig. Moe maar tevreden kijk ik terug op een leuk weekend en ik bedank de mensen die dit mogelijk gemaakt hebben.

de VM parkeerplaats

Chrome waarschuwt voor malware

Attentie, of het klopt weet ik niet maar als ik met Chrome naar o.a. MOOIGEEL etc wil surfen krijg ik onderstaande popup:


Blijkbaar is er iets mis met de site van jgdekkinga.nl. Als jouw pagina naar die pagina linkt krijgen je bezoekers dus een soortgelijke popup.

Vloerbedekking.

In een verloren uurtje de vloerbedekking maar weer eens vernieuwd, met een rubberachtig badkamermatje van de Action, kost geloof ik 1,50 en weegt weinig. Hopelijk houdt dit de los door de Quest rammelende spulletjes een beetje droog en schoon want de vloer is een verzamelplek van vocht, troep, bladeren en alles wat verder de Quest inwaait, springt en valt.

Tellermagneet en Action fietsverlichting

Al een paar dagen geen fiets aangeraakt. Dat komt omdat ik net terug ben van een kort weekje München, zoals ik jaarlijks doe rond deze tijd van het jaar, alleen hebben we nu de hectische drukte van het  Oktoberfest links laten liggen en hebben we meer genoten van alle andere attracties die München deze tijd van het jaar te bieden heeft. Zoals het natuurschoon rond de meren Ammersee en Starnbergersee,en klooster Andechs, het stadje Rosenheim en de wel heel speciale attracties in München, de gigantische Biergartens die de stad rijk is. Sommigen kunnen wel 8000 klanten tegelijk een plaats bieden, dat is het inwonertal van een behoorlijk dorp en zo'n terras heb ik verder nog nooit aanschouwd. Ik probeer me dan voor te stellen hoeveel man bediening er rondloopt, en hoe groot de keuken wel niet moet zijn om iedereen van Bratwurst of Schweinshax'n te voorzien.. Gigantisch, en dan gewoon vanaf een uur of 10 tot 1 uur 's nachts. We hadden het weer ook mee dus al met al een geslaagde week. Het doet me deugd dat ik in München steeds meer fietsers en fietsgebruik zie en heel creatief, ook fietsen geparkeerd zie staan die daar puur voor de reclame lijken te zijn neergezet. Getuige deze prachtig gekleurde fixie, die ook best gewoon in gebruik zou kunnen zijn. Maar bij iedere mogelijkheid een fiets te stallen zie je wel fietsen als reclameobject, voor van alles en nog wat, van hotel tot nachtclub.

Een andere reden dat ik even niet fietste is dat ik onderhand de eerder beschreven wobble wil opheffen door wat kogelkopjes te vervangen, en vorige week reed ik lek dus ik moet sowieso de toen geplaatste reserveband terugwisselen met de nog te repareren set bandjes die nu lek in de Quest ligt te wachten. Dan ga ik gelijk maar eens iets doen aan de magneet in de spaken die de omwentelingen doorgeeft aan de snelheidsmeter, want die verschuift steeds een beetje op de spaak en dan staat de teller steeds weer op nul, slecht voor de motivatie. Dit is gekomen tijdens een van mijn vorige tochten, toen er opeens iets aan begon te lopen. Het bleek een gebroken spaak te zijn, die wonderlijk genoeg niet afgebroken was bij het kopje, maar halverwege, waar de tellermagneet zat. Nog nooit meegemaakt.

Dan nog even een testje van de fietsverlichting van Action, oplaadbaar met het ingebouwde zonnepaneeltje, zoals Pe op zijn blog vermeldde. Afgelopen week hebben de beide lampen, rood en wit, hier in de kamer in het daglicht en de zon gelegen. Ik heb bij het aanschakelen van de lampjes op de continu stand direct de stopwatch ingedrukt. Nu, na een dikke 2 uur geeft de voorlamp nog licht, maar een stuk minder fel dan een half uur geleden. De rode geeft nog net zoveel licht als toen ik 'm aanzette dus ze doen  het dik 2 uur op volle sterkte, vol geladen, maar niet zoals de bedrukking van de verpakking aangeeft, 4 uur op continu stand en 8 uur op knipperen. Verdere resultaten later, o.a. over dat geclaimd word dat deze prestatie al geleverd zou worden na 2 uur opladen.. Overigens is dit al wel de tweede voorlamp, de eerste brandde nog geen minuut na een dag opladen en die heb ik (terecht) zonder kosten mogen omruilen bij Action. Wel op vertoon van de kassabon, een drempeltje waarmee winkels graag een terugbreng- of omruilactie dwarsbomen. Ze eisen vaak een bonnetje, maar iedere andere manier waarop je aannemelijk kunt maken dat je het slechte product daar gekocht hebt, zoals een bankafschrift of de getuigenis van de dame met wie je afrekende is wettelijk gezien al voldoende. 

Netkous

Binnen enkele maanden zal aan het fietspadennet in Rotterdam, met name aan de zuidkant van de stad, een mooi stukje worden toegevoegd. Het lijkt met veel fantasie enigzins op dit moois

alhoewel ik dit eigenlijk liever zie dan een stuk fietspad (pica's geleend van het www). Maar omdat het over een speciale fietsbrug gaat heeft het voor mij best wat waarde, aangezien ik binnenkort bij een nieuwe werkgever in den Haag ga beginnen en het ligt voor de hand dat mijn woonwerkfietsrit over deze nieuwe brug gaat. Zij (?) is er wel al, eergisteren is ze neergelegd, maar de aan- en afvoerroute moeten nog worden aangelegd. Daar gaat men nog tot medio 2014 over doen, dus nog even geduld.

Tot die tijd is het sowieso flink omrijden, de "Netkous" is voortgekomen uit de behoefte de A15 te verbreden en als spinoff krijgen we o.a. een mooi fietsviaduct. Maar om dat te kunnen doen zijn bestaande viaducten alvast afgebroken en gelden er allerlei omrijroutes, zodat ik van thuis de Beneluxtunnel niet zo gemakkelijk meer kan bereiken. Maar omdat mijn Quest nu eenmaal niet meer de jongste is en inmiddels flink 'wear and tear' laat zien,  ben ik er niet bang voor om via de roltrappen de Maastunnel te pakken, waar de body dan zo nu en dan de trap zelf raakt. De Quest is een paar cm te lang voor de lift daar. Het is goed te doen via de roltrap maar ik zal blij zijn als ik door de netkous zal kunnen glijden..Een animatiefilmpje is te zien op http://www.youtube.com/watch?v=VKmJHmC201k. zet je geluid evt wat zachter want de gratis meegeleverde flutmuziek staat nogal hard. Lijkt met fantastisch om daar eens flink doorheen te raggen.

Eurotour 2013 het land al weer uit

Gisteren waren er ongelooflijk veel velomobielen in Barendrecht. Normaal zijn er bij mijn weten 2, maar voor Eurotour 2013 kwamen er een stuk of 16 hier, want de overnachting na hun hete (33 graden C) dagtocht door Amsterdam, Leiden, Delft en Rotterdam zou op een camping in Barendrecht plaatsvinden. Nou, dat maak je niet vaak mee dus ben ik na het werk ook maar n's in de VM geklommen en heb de camping opgezocht. Onderweg reed er al een VM achter me en die zocht de camping, met een zwaar accent. Het bleek Mekio Yoo te zijn, uit Noorwegen maar met roots in Korea,  dan ook niet zo raar, een accent. Logisch dat 'ie de camping niet kon vinden, men heeft daar vrij recent de hoofdingang een kilometer verplaatst en er staat dacht ik wel een bord, maar in het Nederlands Ik ben 'm voorgegaan en daar aangekomen waren er al wat deelnemers eerder gearriveerd. Ze rijden blijkbaar niet als groep maar gaan groepsgewijs hun gang tussen begin en eindpunt. Even hier en daar een praatje gemaakt maar toen iedereen onder de douche stond ben ik de route nog een stuk teruggereden en kwam ik nog 5 VM's tegen, een club uit Noorwegen. Die wilden gaar eerst nog even langs de AH, om  eten en drinken in te slaan en vervolgens ook naar de camping. Na een biertje en wat praatjes ben ik na het schieten van wat plaatjes op huis aan gegaan. De verzameling omvat wel veel soorten VM's zoals een electrische Leiba, een Milan, een Evo-K, en een mooie eigenbouw van de Noren, die wat mij betreft het meeste weg had van een Waw.

Plaatjes gemaakt  met de standaard panorama functie van Iphone maar daar kun je helaas geen 360 plaatje mee maken, daarom in 2 ongelijke stukken die dan ook een ander formaat krijgen. De appelgroene VM is de eigenbouw. Body van kevlar, de top van carbon, sturen met twee hendels links en rechts dus best een technisch kundige bouwer.  De Milan was op het moment van fotograferen nog niet gearriveerd.
Vandaag ging de route de grens over en tot voorbij Brussel, als ik het wel heb.

Flink geschrokken

Deze week een aantal kilometers gemaakt uiteraard, want het is lekker weer, behalve gisteren: Wat teveel wind, maar blijkbaar toch goed fietsbaar, getuige deze blog van Rob, die zelfs over de van Brienenoordbrug is gefietst. Daar had ik deze week zelf even een angstig moment. Het fietspad is wat bobbelig daar maar tijdens de afdaling kun je best 50 a 60 KM per uur halen. Echter toen ik een gangetje van tegen de 40 had begonnen de voorwielen wild te dansen en te slingeren (shimmy), zodat ik direct voorzichtig in de rem kneep. Dat hielp, gelukkig wel, want anders ben ik bang dat je misschien wel steeds harder gaat slingeren en dan een onbestuurbaar projectiel wordt, met alle mogelijke onplezierige gevolgen van dien. Ik denk dat het te maken heeft met de hobbelige ondergrond daar, want deze week ging ik met 75 door de Heinenoortunnel en toen had ik geen last, want daar is het asfalt glad. Wellicht dat enige speling in de kogelkopjes wel bijdraagt aan het minder voorspelbare gedrag bij hogere snelheden op minder gladde ondergronden, dus ik zal er maar weer eens wat nieuwe onder zetten. Is wel een klus maar wel zo veilig.

VM versus ATB

Omdat het kwik opeens boven de 25 graden aangaf, heb ik de ATB, de MTB of de mountainbike, pick your pick, maar weer eens uit het vet gehaald. Omdat ik de Quest nu al een half jaar gebruik zonder anders te fietsen tussendoor ben ik de ATB compleet ontwend. En dat merk je aan pijnlijk zitvlees, pijnlijke handen en polsen en je moet meer kleding aan, want het is dan wel warm maar het windje is nog vaak gemeen fris. Iets waarvan ik in de VM uiteraard nauwelijks last heb want wordt het te koud dan is er nog de schuimkap waardoor je echt lekker uit de wind zit. Even op een rij wat ik vind dat de 2 verschillende apparaten met elkaar gemeen hebben cq waarin ze verschillen:

Er zijn nog talloze criteria te bedenken. Dit is mijn mening, iedereen kan er anders over denken. In mijn geval is de keuze op beide gevallen, omdat ik al een ATB had voordat ik tot het Velomobilisme bekeerd raakte. Maar zou ik moeten kiezen als ik 1 fiets mee mocht nemen naar een onbewoond eiland met leuke paden over flinke afstanden met niet teveel heuvels, en een Nederlands klimaat, dan zou ik de VM kiezen.